Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Κανείς δεν πονάει αυτήν τη δύστυχη πατρίδα;

Κανείς δεν πονάει αυτήν τη δύστυχη πατρίδα;

Μαργαρίτα Ικαρίου
Στο πρώτο μνημόνιο είχα ακόμη τη δουλειά μου και κάτι ψειρολεφτάκια στην άκρη. Δεν είχα λόγο να βγω στους δρόμους -άσε που έκανε και κρύο… Τις δημοκρατικές μου καταβολές και πεποιθήσεις, τις υπερασπιζόμουν σε ατέρμονες συζητήσεις μεταξύ φίλων, πάνω από άδεια τσιπουρομπούκαλα.

Στο δεύτερο, είχα πια συνηθίσει κι αποστηθίσει όλες τις μίζερες επωδούς της εποχής, τις οποίες επαναλάμβανα εμπλουτίζοντάς τις με αριστερίζουσα φρασεολογία. Το επέβαλε άλλωστε κι η μόδα της εποχής.

Στο τρίτο μνημόνιο, είχα περιπέσει στη βαθιά κατάθλιψη της ασύμμετρης απώλειας. Ό,τι είχα ποθήσει και για ό,τι είχα μοχθήσει, κατέρρεε. Σαν άλλος «μπαλαμός», δεν είχα σπίτι, δεν είχα ελπίδα, ούτε θα με έκλαιγε καμιά πατρίδα.

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Πατριώτης ναι, εθνικιστής ποτέ...

Πατριώτης ναι, εθνικιστής ποτέ...

Δημήτρης Χριστόπουλος
Ανάμεσα στην αγάπη για την πατρίδα και στον εθνικισμό υπάρχει η ίδια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ευγένεια της ανθρώπινης αγάπης για ένα ανθρώπινο δημιούργημα και της κτηνώδους ασέλγειας ή της νοσηρής ακολασίας ή του εγωιστικού καπρίτσιου, έγραφε ο φιλόσοφος, ιστορικός και πολιτικός Μπενεντέττο Κρότσε το 1943 και ο λόγος του ακούγεται όσο ποτέ επίκαιρος, σε μια εποχή που τα φαντάσματα του Μουσολίνι και του Χίτλερ, στο όνομα της "πατρίδας", καταπολεμούν την ιδεολογική και πολιτισμική διαφορετικότητα, με σκοπό την επίτευξη ομοιομορφίας και πολιτιστικής "καθαρότητας".

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Ένα επικίνδυνο συλλαλητήριο

Ένα επικίνδυνο συλλαλητήριο

Τα συλλαλητήρια δεν χαράσσουν πολιτική στα εθνικά θέματα, διαμορφώνουν όμως πολιτικές δυναμικές. Και αυτές οι δυναμικές προσμετρώνται από σήμερα στα, ήδη δύσκολα, δεδομένα της διαπραγμάτευσης για το Μακεδονικό.

Σε ό,τι αφορά το μείζον διακύβευμα, την ουσιαστική προοπτική λύσης, η εικόνα του χθεσινού συλλαλητηρίου στην Θεσσαλονίκη δεν ήταν εκείνη που χρειαζόταν στην τελική φάση αναζήτησης ενός ρεαλιστικού και έντιμου συμβιβασμού στο ονοματολογικό. «Καπελωμένη» από εθνικιστικά δίκτυα και από κατ΄επάγγελμα πάτρωνες του υπερεθνικισμού, μπολιασμένη με ακροδεξιό λόγο και διχαστική ρητορική, η συγκέντρωση πόνταρε στον πατριωτικό φανατισμό. Και ενεργοποίησε το εθνικό θυμικό χιλιάδων πολιτών. Είτε ήταν 90.000 – σύμφωνα με την αστυνομία -, είτε 400.000 – που δεν ήταν - όπως υποστηρίζουν οι διοργανωτές, η οργή αυτών των πολιτών διαμορφώνει απρόβλεπτους θύλακες πίεσης σε μια ήδη φορτισμένη και σύνθετη διπλωματική διαπραγμάτευση. Πόσο μάλλον, αφού μπορεί να προσφερθεί ως πρόπλασμα στις επιδιώξεις, πολιτικές ή μη, διαφόρων κύκλων που επενδύουν στον εθνικιστικό διχασμό.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Πέντε θέσεις για το Μακεδονικό

Πέντε θέσεις για το Μακεδονικό

Βασίλης Κων/νος Φούσκας*
Αριστερά για Αθήνα, Σκόπια. Δεξιά για Οχρίδα. Στο βάθος η τεραστίων διαστάσεων σημαία της χώρας 1. Από τη στιγμή που δεχόμαστε τα τετελεσμένα των συνθηκών που προέκυψαν από τους Βαλκανικούς Πολέμους, τους αντι-κρουόμενους δηλ. βαλκανικούς εθνικισμούς της περιόδου και τις ανταλλαγές πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων της ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετά την ήττα της πρώτης στον Σαγγάριο, η Μακεδονία είναι, πρώτα και κύρια, γεωγραφικός όρος. Εθνη επί εποχής Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν υπήρχαν, αυτή η διήγηση αφορά εθνικιστές, όχι την Αριστερά.

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Εθνική Εταιρεία…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Εθνική Εταιρεία…
Πέτρος Μανταίος
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
Ο πιο περιεκτικός ορισμός που έχω δει έως τώρα για την Εθνική Εταιρεία (1895/96-1899) είναι του δημοσιογράφου, βιογράφου του Βενιζέλου και τελευταίου γραμματέα του, Στέφανου Στεφάνου (1904-1984) και δημοσιεύτηκε στο «Βήμα», 16/3/1927:
«Η Εθνική Εταιρεία υπήρξεν τεράστιος οργανισμός. Η σπουδαιοτέρα των ανευθύνων οργανώσεων από εποχής ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.
»Επήγασεν εκ νοσηρού πατριωτισμού. Απέβη κολοσσιαία δύναμις. Κατέστησεν την κυβέρνησιν (Θ. Δηλιγιάννης) υποχείριον των σκοπών της και το Στέμμα (Γεώργιος Α') αιχμάλωτον των σχεδίων της…».

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Τι είν’ η Μακεδονία μας;

Τι είν’ η Μακεδονία μας;

Στα χωριά της Αριδαίας, στη Νάουσα, αλλά και αλλού, αρκετοί, μάλλον πολλοί, 75άρηδες - 80άρηδες, δεν ομιλούν την ελληνική. Όχι καλά, τουλάχιστον, και όχι πάντως μεταξύ τους. Τα «ντόπια» ή «εντόπικα», ένα σλαβογενές γλωσσικό ιδίωμα, με αρβανίτικα, ελληνικά, τούρκικα και άλλα στοιχεία, δεν έχει αλφάβητο, ούτε, φυσικά, γραφή. Υπήρξε όμως ο κύριος τρόπος της προφορικής έκφρασης των κατοίκων, παρά τις επί δεκαετίες απαγορεύσεις, οι οποίες, συχνάκις, άγγιζαν το όριο της γελοιότητας. Όμως, ο φόβος των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής οδήγησε σε μερική εξαφάνιση, αν όχι το ίδιο το πολιτισμικό τούτο αγαθό –διότι είναι πλούτος πολιτισμικός κάθε γλωσσική έκφραση- σίγουρα όμως τα στιχάκια, τα τραγούδια ή και τις μουσικές και τους χορούς που εκφράζονταν από αυτό.

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Γράμμα στον Αμίν που ήθελε, αλλά δεν κράτησε τη σημαία

Γράμμα στον Αμίν που ήθελε, αλλά δεν κράτησε τη σημαία
Γιώργος- Τυρίκος Εργάς
Αγαπητέ Αμίρ
Δε σε ξέρω, μικρέ μου, και κατά πάσα πιθανότητα δε θα διαβάσεις ποτέ αυτές τις γραμμές. Έμαθα πως χτες δε σε άφησαν να σηκώσεις τη σημαία της χώρας μας -όπου έχεις καταφύγει πρόσφυγας για να γλιτώσεις πόλεμο και φτώχεια- παρόλο που είχες κληρωθεί να το κάνεις. Να ξέρεις πως δεν συμφωνώ με τις παρελάσεις. Παρόλα αυτά νιώθω θλίψη και ντροπή γιατί σκέφτομαι πως σε αδίκησαν. Θέλω να σου πω πως βλέπω τη σημαία μας -γιατί πάλι αν και πιστεύω πως αυτός ο κόσμος θα προχωρήσει μόνο όταν σύνορα και σημαίες δεν μας χωρίζουν- αυτήν την σημαία έμαθα να την αγαπώ και να δακρύζω βλέποντάς την. 

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Η αφύπνιση των ευρωπαϊκών μικροεθνικισμών

Η αφύπνιση των ευρωπαϊκών μικροεθνικισμών 

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να μετασχηματιστεί σταδιακά σε ομοσπονδία, δεκάδες αυτονομιστικά και χωριστικά κινήματα απειλούν, αν εκφραστούν με βίαιο τρόπο, να τινάξουν στον αέρα τα έθνη-κράτη από τα οποία συντίθεται. Αυτή η νέα «εθνική αφύπνιση» παρατηρείται κυρίως σε βιομηχανικές κοινωνίες, στους κόλπους ισχυρών και καλά οργανωμένων κρατών με υψηλό βιοτικό επίπεδο. Ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Ιρλανδία, Σκοτία και Καταλανία) προϋπήρχε.

Βασική αιτία ήταν η αίσθηση παραμέλησης ή καταπίεσης της μειονοτικής ταυτότητας από το συγκεντρωτικό κράτος. Η αφύπνιση αυτή εκφράστηκε με το συλλογικό αίτημα της εθνοτικής αυτονομίας, και στηρίχτηκε στην πολιτιστική, λογοτεχνική, γλωσσική, και ιστορική αναγέννηση. Για την πολιτικοποίηση των ευρύτερων στρωμάτων της εθνοτικής κοινότητας βασικό ρόλο έπαιξε η ιντελιγκέντσια, δηλαδή οι «επαγγελματίες διανοούμενοι», που ξαναζωντάνευσαν τα έθιμα, τις γλώσσες, ανακάλυψαν την εθνοτική ιστορία, επανακαθιέρωσαν τελετουργίες και παραδόσεις, προσδίδοντας σ’ όλα αυτά εθνικό πολιτικό νόημα.

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Emma Goldman: Εθνικισμός, το δηλητήριο της Δημοκρατίας

Εθνικισμός, το δηλητήριο της Δημοκρατίας

Emma Goldman
Τι είναι, λοιπόν, ο εθνικισμός; Είναι η αγάπη κάποιου για τον τόπο της γέννησής του, ο τόπος που περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια, οι αναμνήσεις των ανέμελων ελπίδων, των αγνών ονείρων και εμπνεύσεων; Είναι ο τόπος όπου, στην παιδιάστικη αφέλειά μας, παρακολουθούσαμε τα συννεφάκια να ταξιδεύουν στον ουρανό, και αναρωτιόμασταν, γιατί κι εμείς επίσης δεν μπορούσαμε να τρέξουμε τόσο απαλά και χαριτωμένα; Είναι, μήπως, ο τόπος όπου περνάγαμε τα βράδια μας, μετρώντας άπειρα λαμπερά αστέρια, γεμάτοι δέος από τη λάμψη τους, και μονολογώντας για το καθένα τους: «αυτό είναι σίγουρα το μάτι ενός τρομερού δράκου!», που τρυπούσε τα βάθη της παιδικής μας ψυχής;

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Περιχαρακώσεις…

Περιχαρακώσεις…
Πάτροκλος Γεωργιάδης*
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών άνευ Βουλής και εκλογών». Ήταν το ρεφρέν άσματος που τραγουδούσε τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης ο showman Γιώργος Μαρίνος, αποτυπώνοντας το κλίμα που προηγήθηκε της Μεταπολίτευσης σχετικά με τη συνθηματολογία και το ιδεολογικό περίβλημα με τα οποία η χούντα προσπάθησε να επενδύσει το καθεστώς που εγκαθίδρυσε για επτά συναπτά έτη.

Σαράντα τρία χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο αριστερός νυν πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης, στην πολυσυζητημένη συνέντευξή του -που προκάλεσε τη δήθεν μίνι κυβερνητική κρίση- παραδέχτηκε ότι «είμαστε το πιο ομογενοποιημένο έθνος με πάνω από 90% ορθοδόξους».

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Οι «αριστοκράτες» ξεμυτίζουν ξεδιάντροπα

Οι «αριστοκράτες» ξεμυτίζουν ξεδιάντροπα
Κλέαρχος Τσαουσίδης
Η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα; Συμφωνούν σ’ αυτό οι δεξιοί που ομνύουν στην αριστεία ή όχι; Ο κ. Μπαμπινιώτης όχι, διότι παραπέμπει στα ομηρικά χρόνια, δηλαδή δυο χιλιετίες πριν, όταν τα πολιτεύματα στα κρατίδια που υπήρχαν στον χώρο που σήμερα λέγεται Ελλάδα, στην καλύτερη περίπτωση ήταν απλώς αριστοκρατικά, αλλά συνήθως αυταρχικά, με βασιλιάδες, πρίγκιπες και το κακό συναπάντημα.

Στην ελληνική Δημοκρατία των κλασικών χρόνων οι εκ περιτροπής κυβερνήτες εκλέγονταν με κλήρωση. Κι όχι μόνον αυτοί. Αλλά και οι αντίστοιχοι των σημερινών υπουργών, γραμματέων, δικαστών κ.λπ.

Ή με τον Γαβρόγλου ή με τους φασίστες

Ή με τον Γαβρόγλου ή με τους φασίστες

Κατσάκος Πέτρος
«Ετούτη τη στιγμή πολιτικό καθήκον και χρέος είναι η στοίχιση στο πλευρό του πανταχόθεν βαλλόμενου υπουργού Παιδείας και όχι οι αμφισβητήσεις αποφάσεων με σημειολογικά αριστερό πρόσημο που έρχονται έστω και δειλά να καταγράψουν την έναρξη μιας προοδευτικής στροφής στον χώρο της εκπαίδευσης»

Ενδιάμεσος χώρος δεν υπάρχει για να σταθείς, ούτε πολιτικά ούτε ιδεολογικά. Εκεί που το πήγαν, δεν έχει ούτε ναι, ούτε μεν, ούτε αλλά. Ή θα σταθείς στο πλευρό του συντρόφου σου ή άσε καλύτερα τις σημειώσεις, τις υποσημειώσεις και τους αστερίσκους για άλλες ώρες και για άλλους χώρους. Την ώρα που ένα μαύρο, κατάμαυρο μέτωπο σηκώνεται και απειλεί στο πρόσωπο ενός συντρόφου σου τις δημοκρατικές αρχές, τα ιδανικά και την πολιτική ταυτότητα ενός ιστορικού χώρου, όπως αυτού που υποτίθεται πως υπηρετείς, δεν είναι η στιγμή για μικροπολιτικές διαφοροποιήσεις που έρχονται και γίνονται από επιχειρήματα μέχρι και προπαγανδιστικά βίντεο στην υπηρεσία των ιδεολογικών σου αντιπάλων.

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Νεοφιλελεύθερος εθνικισμός

Νεοφιλελεύθερος εθνικισμός

Θωμάς Ψήμμας
Ο νεοφιλελευθερισμός ως διακριτό ιδεολογικό ρεύμα αλληλοσυμπληρώνεται από την «αυθόρμητη τάξη-αγορά» του Hayek, τη θεωρία των «φυσικών δικαιωμάτων-ιδιοκτησιακών τίτλων» του Nozick και το μονεταρισμό του Friedman.

Σε εμπειρικό αποτύπωμα, πρώτον χαρακτηρίζεται από τη νομιμοποίηση του «ελάχιστου κράτους» (minimal state) με αποκλειστικό σκοπό την προστασία της ιδιοκτησίας των προσώπων που διαβιούν σε ορισμένη πολιτική κοινότητα.

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Το ευρωπαϊκό όραμα του Βουκεφάλα

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το ευρωπαϊκό όραμα του Βουκεφάλα

Αθηνά Σκουλαρίκη*
Η αρχαιοπρεπής βάση του πελώριου Μεγαλέξανδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων
Η αρχαιοπρεπής βάση του πελώριου
 Μεγαλέξανδρου στην κεντρική
πλατεία των Σκοπίων 
Φοράω χλαμύδα / η αρχαιότητα είναι η τροφή μου / ίσως είμαι αρχαίος κι εγώ
«Αντίκα», τραγούδι του ριζοσπαστικού συγκροτήματος Raspeani Skopjani
Η πρόσφατη κρίση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας επανέφερε στην επικαιρότητα τα Βαλκάνια και τις ευαίσθητες πολιτικές και διεθνοτικές ισορροπίες στην άμεση γειτονιά μας.
Υπερβολική έμφαση δόθηκε στον αλβανικό εθνικισμό και στον κίνδυνο μιας νέας πολεμικής ανάφλεξης, σύμφωνα με το στερεότυπο της «πυριτιδαποθήκης» που επικρατεί σε κάθε ανάλυση για τα Βαλκάνια.

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Οι νεοσύλλεκτοι με το σήμα του αετού

Οι νεοσύλλεκτοι με το σήμα του αετού

Νίκος Σαραντάκος
Συζητήθηκε πολύ στη μπλογκόσφαιρα χτες και προχτές η είδηση για τους εφτά νεοσύλλεκτους του Μεσολογγιού που έβγαλαν φωτογραφία να σχηματίζουν με τα χέρια τους το σήμα του αετού -που είναι βέβαια και το σύμβολο που κοσμεί την αλβανική σημαία. 

Πρόκειται προφανώς για παιδιά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, από γονείς Αλβανούς μετανάστες. Για να είναι τώρα νεοσύλλεκτοι πρέπει να γεννήθηκαν γύρω στο 1996. Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν και σπούδασαν στην Ελλάδα, επέλεξαν να γίνουν Έλληνες πολίτες, κάτι που ασφαλώς μας περιποιεί τιμή, και ως συνοδευτική υποχρέωση για την επιλογή τους αυτή κλήθηκαν να υπηρετήσουν στον Ελληνικό στρατό.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Επιστροφή στο σκοτεινό παρελθόν;

Επιστροφή στο σκοτεινό παρελθόν;

Θανάσης Γιαλκέτσης
Η άνοδος της Ακροδεξιάς σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες προαγγέλλει άραγε την είσοδο σε μια σκοτεινή για τη δημοκρατία εποχή, που κυοφορεί ανατροπές ανάλογες με εκείνες της δεκαετίας του 1930; Στο αγωνιώδες αυτό ερώτημα απαντάει με το ακόλουθο άρθρο του ο γνωστός Βρετανός ιστορικός Ιαν Κέρσοου.

Καθώς τα εθνικιστικά και ξενοφοβικά κινήματα ενισχύονται όλο και περισσότερο σε πολλές χώρες, αφού μεγαλώνει η οργή για την αδυναμία του κατεστημένου να προστατεύσει τους πολίτες από τις αρνητικές συνέπειες του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, διαδίδεται μια εύλογη ανησυχία για το μέλλον. Τα ευρωπαϊκά φαντάσματα επανεμφανίζονται και μας τρομάζουν: η Ευρώπη επιστρέφει στο σκοτεινό της παρελθόν;

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Για την επίσκεψη στο Καστελόριζο

Για την επίσκεψη στο Καστελόριζο

Η περιοδεία μέρους της Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής στο Καστελόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη χθες δε μπορεί παρά να εκτιμηθεί ως μια ενέργεια ανέξοδου τουλάχιστον εντυπωσιασμού. Αν ίσχυε όμως μόνο αυτό, τότε μια έκφραση δυσαρέσκειας θα αρκούσε. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά.
Τουναντίον, προκύπτουν δυο κίνδυνοι που εξοργίζουν.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Ψήφος υπέρ του εθνικισμού και όχι κατά της λιτότητας

Αυτοί που απέρριπταν τα επιχειρήματα του Brexit ήταν κυρίως οι νέοι. 
Ψήφος υπέρ του εθνικισμού και όχι κατά της λιτότητας

Μάικλ Ρόμπερτς*
Ian West/PA via AP
Ο βρετανικός λαός ψήφισε με μικρή διαφορά να εγκαταλείψουμε την Ε.Ε., μετά από συμμετοχή σ’ αυτήν πάνω από 40 χρόνια. Ο Ντέιβιντ Κάμερον, ο συντηρητικός πρωθυπουργός του κατεστημένου, κραύγαζε πριν από έναν χρόνο για την εκλογική του νίκη, συναινώντας στη διενέργεια δημοψηφίσματος για αποχώρηση από την Ε.Ε. Αυτό αποδυνάμωσε τότε την ψήφο υπέρ του ευρωσκεπτικιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (UKIP). Τώρα όμως, αυτή η τακτική έγινε μπούμερανγκ. Ο Κάμερον έχασε το δημοψήφισμα και ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί και θα παραχωρήσει τη θέση του στην πρωθυπουργία σε κάποιον που ήταν υπέρ του Brexit και ο οποίος θα πρέπει να κάνει μακρές και βασανιστικές διαπραγματεύσεις με τους ηγέτες της Ε.Ε. το φθινόπωρο, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν έως και δύο χρόνια.

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Θλιβεροί "εθνικόφρονες"

Θλιβεροί "εθνικόφρονες"

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ*
Όλο και πιο συχνά εκδηλώνονται ρατσιστικές και ακραίες εθνικιστικές συμπεριφορές στη χώρα μας, παρά τα πικρά μαθήματα της Ιστορίας. Σε αυτές, δυστυχώς, πρωτοστατούν και κληρικοί αρνούμενοι εμπράκτως το ίδιο το Ευαγγέλιο που μιλάει για αγάπη και ειρήνη και κηρύσσει «Ουκ ένι άρσεν ή θήλυ, έλλην ή ιουδαίος». Πρόσφατο κρούσμα, η απαράδεκτη συμπεριφορά του πατέρα Ευλόγιου στη Βέροια. Ενδύονται έτσι, πέραν του ράσου της εκκλησίας, και το ράσο της εθνικοφροσύνης και δεν φαίνεται να «συμπάσχουν» με όσους οδηγήθηκαν στην προσφυγιά για να σωθούν από τον πόλεμο.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Γηγενείς και πρόσφυγες του ’22. Μια διδακτική ιστορία

Γηγενείς και πρόσφυγες του ’22. Μια διδακτική ιστορία

ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ ΟΙ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΚΑΙ) ΣΤΗΝ ΠΙΕΡΙΑ:
ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ

«Ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος Κούκου παρά την Αικατερίνην, Κωνσταντίνος Καραβίδας, οπλίσας 15 χωρικούς επετέθη κατά των εγκατασταθέντων Ποντίων προσφύγων τραυματίσας άνδρας και γυναίκας διά ροπάλων. Δύο πρόσφυγες εξηφανίσθησαν, εις δε γέρων ερρίφθη εις την πυράν να καή ζων»

εφ. Ελ. Βήμα, 21/2/ 1924