Όταν οι κομμουνιστές απέχουν, οι αστοί αλωνίζουν
GRANMA
Συνεχίζονται οι πολύ κρίσιμες εξελίξεις που από ότι φαίνεται θα μας οδηγήσουν σε νέες εκλογές. Κάθε κίνηση στην πολιτική σκακιέρα από κάθε παίκτη έχει ιδιαίτερη σημασία και ήδη βλέπουνε να διαφαίνονται οι αδρές γραμμές των τακτικών, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δε μπορεί να αλλάξουν.
Η ΝΔ φαίνεται να επενδύει στην επανασυγκέντρωση όλων των φιλελεύθερων κομματιδίων και του Καμμένου σε ένα ”κεντροδεξιό” μπλοκ (με ρατσιστικές θέσεις για το μεταναστευτικό)
Το ΠΑΣΟΚ οχυρώνεται πίσω από το Ευρώ. Ενώ μέχρι χθες η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ ήταν γι’αυτό κάτι σαν τρομοκρατική πράξη, σήμερα εκλαμβάνεται ως μήνυμα υπέρ τους Ευρώ και της ΕΕ. Η θέση ”να μείνουμε πάσει θυσία στο Ευρώ” λανσάρεται εν γνώσει ότι καταγγελία του μνημονίου εντός του Ευρώ δε γίνεται όπως διαμηνύουν και οι Βρυξέλλες και άρα αν προτεραιότητα είναι να μείνουμε στο Ευρώ μάλλον θα πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας με τα μνημόνια.
Για πρώτη φορά η ΕΚΤ δια στόματος Άσμουσεν επισήμως απείλησε με αποβολή από το Ευρώ εάν δε τηρηθούν τα μνημόνια:
Η Ελλάδα πρέπει να ξέρει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στο συμφωνημένο πρόγραμμα μεταρρύθμισης, εάν επιθυμεί να παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πέντες άξονες διαλόγου. Αυτοί έχουν πλατιά απεύθυνση όπως όφειλαν αλλά με τον τρόπο που είναι διατυπωμένοι απευθύνονται κυρίως στην υπόλοιπη αριστερά. Ως κυβερνητικά μέτρα θα ήταν εξαιρετικά ανεπαρκή για να δώσουν φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση και προοπτική ανατροπής. Αυτά τα δύο στην ουσία πάνε μαζί. Γι’αυτό και η κομμουνιστική αριστερά θα πρέπει να υποδείξει και να εξηγήσει ακριβώς που εντοπίζονται αυτές οι ανεπάρκειες ωστέ να πείσει το λαό για ένα πραγματικά ριζοσπαστικό πρόγραμμα μπροστά και στις επερχόμενες εκλογές.
Ας δούμε τα πέντε σημεία του ΣΥΡΙΖΑ και πώς απάντησε το ΚΚΕ σ’αυτά:
1. Η αναγνώριση της ανάγκης ακύρωσης των μέτρων του μνημονίου και των επαίσχυντων νόμων που περικόπτουν περαιτέρω τους μισθούς και τις συντάξεις.
ΚΚΕ: Με τις προτάσεις του Αλ. Τσίπρα δεν καταργούνται το μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση.
Αυτό είναι σωστό. Η άλλη πλευρά όμως θε έπρεπε να αντιτείνει: άμεση καταγγελία των μνημονίων – σύμφωνα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ - και προετοιμασία για την αντιμετώπιση κάθε συνέπειας της πράξης αυτής συμπεριλαμβανομένης της εξόδου από το ενιαίο νόμισμα. Από την απάντηση του ΚΚΕ στο σημείο αυτό όχι απλά λείπει το συμπλήρωμα αυτό αλλά η συνέχεια είναι ασυνάρτητη:
Παρόλα αυτά παρουσίασε ως φιλολαϊκή διέξοδο ορισμένες [προτάσεις] που συγκαλύπτουν τη γενικευμένη αντιλαϊκή επίθεση των μονοπωλίων και των κομμάτων τους, τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως είναι η «Στρατηγική ΕΕ 2020», πολιτικές που είναι ενσωματωμένες και στο μνημόνιο και στη δανειακή σύμβαση.
Ποιες είναι αυτές οι προτάσεις που ”συγκαλύπτουν”; Δε μας το λέει. H επίκληση της ”Στρατηγικής ΕΕ 2020” δείχνει ότι η ηγεσία του ΚΚΕ ψάχνει δόγματα να κρατηθεί. Η ”Στρατηγική 2020” είναι δύο χρόνια πίσω και δεν αντιπροσωπεύει το ντοκουμέντο που εκφράζει την τακτική της αστικής τάξης και τις δεσμεύσεις των κρατών πιο καθαρά στην παρούσα συγκυρία. Αυτά είναι σήμερα το ”Σύμφωνο για το Ευρώ”, τα δύο νομοθετικά πακέτα για την Οικονομική Διακυβέρνηση και η Δημοσιονομική Συνθήκη. Η καταγγελία όλων αυτών θα μπορούσαν να μπουν σαν προϋποθέσεις. Το’να μπαίνει όμως μόνο η στρατηγική 2020 είναι άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε. Δε χρειάζεται η άμεση καταγγελία της Στρατηγικής 2020 για να παρθούν πίσω η νόμοι απορρύθμισης της αγοράς εργασίας της τελευταίας τριετίας και σε κάθε περίπτωση η καταγγελία του μνημονίου είναι απείρως πιο σημαντική από την απειθαρχεία στη Στρατηγική 2020.
Επομένως η συζήτηση αυτή είναι λογοκοπία. Η επιμονή στην άμεση καταγγελία των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων με κάθε τρόπο είναι το καθήκον των κομμουνιστών. Όλες οι παραπάνω Συνθήκες εφαρμόζονται στην Ελλάδα μέσω του μνημονίου επομένως η κατάργησή του σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλέον μηχανισμός για την εφαρμογή τους. Η καταγγελία του μνημονίου θα φέρει και το ερώτημα της νομισματικής κυριαρχίας. Οι κομμουνιστές έχουν καθαρή θέση να βγούμε και το μπαλάκι είναι στο ΣΥΡΙΖΑ να επιλέξει μνημόνιο και ευρώ ή μη μνημόνιο και μη ευρώ.
2. Η κατάργηση νόμων που καταλύουν στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, όπως ο νόμος που ορίζει ότι λήγει η μετενέργεια στις 15 Μαΐου και καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις.
ΚΚΕ: αυτές οι προτάσεις αφήνουν [...] λυμένα τα χέρια των καπιταλιστών να επιβάλουν νέα αντεργατικά μέτρα (μισθούς των 400 ευρώ, ελαστικές σχέσεις εργασίας κ.α.).
Aυτό δεν είναι αλήθεια. Εάν καταργηθούν οι νόμοι της 12ης Φλεβάρη και μόνο θα ισχύει η ΕΓΣΣΕ που δεν επιτρέπει μισθούς 400 ευρώ. Αντί να απαντήσει με αυτό τον τρόπο, το ΚΚΕ θα μπορούσε να έχει προτείνει ποιοι νόμοι συγκεκριμένα θα πρέπει να καταργηθούν ή/και να προτείνει ένα νομοσχέδιο για την ενίσχυσης των συλλογικών συμβάσεων, του ελάχιστου μισθού, την καθιέρωση τιμαριθμικής προσαρμογής, την ενίσχυσης της δύναμης των σωματείων στο χώρο εργασίας κλπ.
3. Η προώθηση αλλαγών στο πολιτικό σύστημα για εμβάθυνση της δημοκρατίας, όπως η αλλαγή του εκλογικού νόμου και η καθιέρωση της απλής αναλογικής, καθώς και η κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Το ΚΚΕ αφήνει ασχολίαστο το αίτημα της αναλογικής που αποτελεί πάγιο αίτημα του. Θαρρώ πώς και η κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών είναι σωστή.
4. Να τεθεί σε δημόσιο έλεγχο το τραπεζικό σύστημα και να δοθεί στη δημοσιότητα η έκθεση της Black Rock.
ΚΚΕ Οι εξαγγελίες του για δημόσιο έλεγχο των τραπεζών προς όφελος των μικρομεσαίων αποτελούν συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης, καθώς τους καταδικάζουν σε νέα δάνεια, μέσα σε συνθήκες ασφυκτικής τους περικύκλωσης από τα μονοπώλια.
Αυτό θα συμβεί μόνο αν στα πλαίσια του εθνικοποιημένου τραπεζικού συστήματος ακολουθηθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Ο ΣΥΝ δεν ανέφερε συγκεκριμένες πολιτικές. Το ΚΚΕ θα έπρεπε να δηλώσει την καταρχάς συμφωνία του στην εθνικοποίηση των τραπεζών κι έπειτα να πει ποιες πολιτικές δεν πρέπει να ακολουθηθούν και ποιες πρέπει.
5. Να δημιουργηθεί μια διεθνής επιτροπή που θα ελέγξει το επαχθές δημόσιο χρέους και να τεθεί ένα μορατόριουμ στην αποπληρωμή του.
ΚΚΕ Οι προτάσεις του Αλ. Τσίπρα λένε σαφώς ότι οι εργαζόμενοι θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν ένα μεγάλο μέρος του χρέους για το οποίο δεν ευθύνονται, ενώ ο λαός έχει ανάγκη από τη διαγραφή του χρέους.
Μορατόριουμ και στάση πληρωμών είναι το ίδιο με τη διαφορά ότι στο πρώτο υπονοείς ότι ίσως ξανακινήσεις κάποια στιγμή να πληρώνεις. Το βασικό είναι να σταματήσουμε να πληρώνουμε τώρα. Αν οι δυνάμεις του λαού φτάνουν μόνο για να επιβάλει στάση πληρωμών τώρα ας κάνει αυτό κι ας διατηρήσει ως παραπέρα στόχο την ολική διαγραφή. Αλλιώς κινδυνεύουμε να ζητάμε εις μάτην τη διαγραφή του και να συνεχίζουμε να υπομένουμε τα δεσμά του.
Το ΚΚΕ έπρεπε να απαντήσει σε ένα ένα τα σημεία του ΣΥΡΙΖΑ με προσοχή και όχι με την προχειρότητα που το έκανε.
Θα μπορούσε να προσθέσει τα υπόλοιπα ζητήματα που βάζει σε προϋποθέσεις πέραν των πέντε σημείων:
- Ακύρωση όλων των σχεδιασμένων ιδιωτικοποιήσεων και πρόσθεση κλάδων προς εθνικοποίηση
- Αναστήλωση δημόσιου χαρακτήρα και αυξημένων κονδυλίων σε παιδεία, υγεία, πρόνοια.
- Καταγγελία Κοινής Αγροτικής Πολιτικής
- Έξοδος απο το ΝΑΤΟ
Θα μπορούσε να κάνει και μια υπόμνηση ότι όλα αυτά τα μέτρα προϋποθέτουν την απειθαρχεία στο θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ. Και καθώς δεν έχει νόημα να κάθεται κανείς σε έναν ογανισμό για να απειθαρχεί με όλες τις αποφάσεις του, η λύση είναι να φύγει ωστέ να μην υπομένει και απειλές ποινών (προστίμων κα.)
Δε μπορεί βέβαια να λέγεται ότι ”μία κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τέσσερα – πέντε ζητήματα, αλλά τα πάντα, τα οποία ο Αλ. Τσίπρας προσπέρασε σαν να μην υπάρχουν”. Γιατί προφανώς όταν συζητάμε μια κυβερνητική εντολή μέσα σε τρεις μέρες δε μπορούμε να καλύψουμε τα πάντα, αλλά πρέπει να καλύψουμε τα πιο στρατηγικά ερωτήματα.
Θα μπορούσε επίσης να πει (σε δεύτερη φάση αν όχι σε πρώτη) ότι επειδή ”δεν υπάρχει αρκετή συμφωνία για να κάνουμε μαζί κυβέρνηση θα στηρίξω όμως να ψηφίσει η βουλή τα σημεία στα οποία συμφωνώ και στη συνέχεια να πάμε σε νέες εκλογές”. Θα μπορούσαν να τεθούν προς ψήφιση στην τωρινή βουλή (και να όχι το κρίμα στο λαιμό αυτών που διαφωνούν):
1. Καταγγελία – κατάργηση μνημονίων έστω κι αν σημαίνει έξοδο από το Ευρώ
2. Κατάργηση εργασιακών νόμων από χχχχ, έγκριση νέου εργασιακού νομοσχεδίου με τους άξονες που αναφέρονται παραπάνω
3. Απλή αναλογική
4. Στάση πληρωμών
5. Εθνικοποίηση τραπεζών με εγγύηση των μικροκαταθετών
Αυτή θα πρέπει να είναι η στάση τόσο του ΚΚΕ όσο και της Ανταρσύας για να αναγκάσουν το ΣΥΡΙΖΑ να πάρει καθαρές θέσεις μπροστά στο λαό. Και τα μισά από αυτά να περνάγαμε τώρα θα πηγαίναμε στις εκλογές με ψηλά το κεφάλι και θ’αυξάναμε τα ποσοστά μας.
Επειδή όμως όντως δεν υπάρχει μάλλον η ικανή κοινοβουλέυτική στήριξη, και να γίνει μόνο αυτή η δημόσια συζήτηση θα δώσουμε περιθώριο και στις κομμουνιστικές δυνάμεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (που είναι σημαντικές) να δώσουν τη μάχη τους και αν δεν εισακουστούν να κάνουν τις επιλογές τους.
Αν δε γίνει αυτή η συζήτηση στρέφουμε το ΣΥΡΙΖΑ προς τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους και την Κατσέλη. Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν δυνάμεις μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ που άλλο που δε θέλουν (βλέπε Παπαδημούλης), αλλά δε μπορούμε να χαρίσουμε σ’αυτούς την ανάταση του ελληνικού λαού και τις ελπίδες του για άλλη μια φορά. Το ’81 είχε μόλις απελευθερωθεί το διεθνές σύστημα δανεισμού και οι κάνουλες των χρημάτων ήταν ορθάνοιχτες για κάθε είδους εγχείρημα. Σήμερα η ευκαιρία μας δεν είναι μόνο πολιτική όπως ήταν το τέλος της χούντας ή και το τέλος του Β’ΠΠ. Είναι και οικονομική καθώς είμαστε εν μέσω της σημαντικότερης κρίσης στην ιστορία του καπιταλισμού. Το σύστημα δεν έχει λύσεις και πρεπει να αξιοποιήσουμε κάθε ευκαιρία για να επιβάλουμε τις δικιές μας.
Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει τελικά μέτωπο τις παραπάνω δυνάμεις και με βάση και το αυξημένο ποσοστό που α λά ΠΑΣΟΚ τέλη ’70 θα πάρει στις επόμενες εκλογές θα εμπλακεί σε μια ”αναδιαπραγμάτευση” που δε θα καταφέρει να μας βγάλει από το τέλμα.
Θα είναι ιδιαίτερα άτιμο να βγούμε τότε για άλλη μια φορά και να πούμε στο δόλιο κόσμο ”εμείς σας τα λέγαμε”. Γιατί θα φέρουμε ευθύνη ότι το δικό του αγώνα και τον τρόπο που προσπάθησε να εκφράσει τη θέληση του για αλλαγή εμείς τη φτύσαμε γιατί δεν ήταν του γούστου μας. Τη χαρίσαμε στην οπορτουνιστική και μικροαστική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν είχαμε το κουράγιο να επιτελέσουμε ένα βασικό καθήκον μας: τη διεξαγωγή πολιτικών ελιγμών για την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της εργασίας και τη σαφή και αποτελεσματική επεξήγηση των συνθηκών, των διακυβευμάτων και των προοπτικών.
Ο κόσμος που καταφέρνουμε να φτάνουμε στους χώρους εργασίας είναι λίγος σε σχέση με τον κόσμο που μπορούμε να αγγίξουμε μέσω εμπνευστικών θέσεων από το κεντρικό πολιτικό επίπεδο αυτή τη στιγμή. Κι αυτό θα υποβοηθούσε και την οργάνωση στους χώρους δουλειάς.
ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου