Μέρα συγκίνησης

Μέρα συγκίνησης 

polyfimos

Στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη από το δράμα του Νίκου Στραβελάκη έριξε ο Γιώργος Παπανδρέου σε συνεργασία με τον Σταύρο Ψυχάρη.

Τέτοιες άγιες μέρες, που τα Δευτεριάτικα βράδια τα βγάζουμε με επαναλήψεις και βλάχοαμερικάνικα σήριαλ, αντί για Ανατροπές, Φακέλους και λοιπές έγκυρες ενημερωτικές εκπομπές, σκάει η βόμβα της επιλεκτικής δανειοδότησης του ελληνικού τύπου, με μόνο κριτήριο τον κύκλο περιόδου του Μεγάρου Μαξίμου.

Είναι ο Πρετεντέρης ΣΥΡΙΖΑ;

 

Είναι ο Πρετεντέρης ΣΥΡΙΖΑ;

 

Του Θ. Μαρουλιάδη

 Προχθές έτυχε – γαμώ την ατυχία μου – να πέσω πάνω στο δελτίο ειδήσεων του Μέγκα και συγκεκριμένα πάνω σε μία γενική τοποθέτηση του Πρετεντέρη για το πώς πάνε τα πράγματα στη χώρα. Περίμενα να βγάλει μία γλώσσα από τον Έβρο έως τη Γαύδο για να γλείψει τον Παπαδήμο όμως τα πράγματα πήγαν πολύ διαφορετικά… Ο Γιαννάκης, σχεδόν οργισμένος, έλεγε πως αν η Ελλάδα, για να παραμείνει στην ευρωζώνη, θα πρέπει να μετατραπεί σε μία χώρα της Ασίας ή της Βόρειας Αφρικής, τότε δεν έχει κανένα νόημα να παραμείνει στην ευρωζώνη. Και λες, όνειρο ζω μη με ξυπνάτε! Ο σύντροφος Πρετεντέρης έριξε στη συνέχεια μία ανάλυση για το πώς η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα θα οδηγήσει στην κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, οπότε οι συντάξεις θα μετατραπούν σε προνοιακά  επιδόματα τύπου ΟΓΑ. Και είχε δίκιο! Σκέφτηκα πως μάλλον ο Πρετεντέρης πιστεύει περισσότερο, από τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, στο νέο συνασπισμό εξουσίας, οπότε άρχισε από τώρα τις κολωτούμπες για να τα έχει καλά με την κυβέρνηση του βουνού όταν αυτή εγκατασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου.

Τι προωθεί το «μαύρο μέτωπο»

Τι προωθεί το «μαύρο μέτωπο»

1. Μείωση του κατώτατου μισθού των 751 ευρώ (μεικτά) της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης. Σηματοδοτεί την κατάργηση και της ελάχιστης προστασίας που μπορεί να έχει ο εργαζόμενος. Λύνει τα χέρια των εργοδοτών και ανοίγει την πόρτα για γενικευμένη εφαρμογή των ατομικών συμβάσεων. Παύουν πλέον να έχουν οποιαδήποτε ισχύ και αξία οι συλλογικές συμβάσεις, αφού δε θα υπάρχει ούτε αυτό το κατώτερο όριο. Στην πράξη, θα δημιουργηθούν μισθοί πείνας, από 300 μέχρι 500 ευρώ.

2. Κατάργηση δώρων γιορτών και αδείας (13ος - 14ος μισθός). Οδηγεί σε αυτόματη μείωση όλων των μισθών κατά 15% και σε αντίστοιχη αύξηση των κερδών των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων που θα την καρπωθούν.

3. Κατάργηση όλων των μισθολογικών ωριμάνσεων (τριετίες) που λαμβάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι. Η κατάργησή τους, τρεις στη διάρκεια του εργασιακού βίου, θα οδηγήσει άμεσα σε μείωση των μισθών των εργαζομένων κατά 11%.

Ή μας δίνετε τους μισθούς σας ή χρεοκοπούμε ατάκτως τον Μάρτιο

Από το Μαρικάκι

Οι ημεδαποί και αλλοδαποί πολιτικο οικονομικοί μεγαλοπαράγοντες κοντεύουν να εξαντλήσουν την ευρηματικότητά τους όχι στο πώς θα σώσουν τη χώρα ...σώζοντάς την πραγματικά, αλλά στο πώς θα τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους για να αποδεχτούν την παραμονή στην ευρωζώνη και την δραματική μείωση μισθών που αυτή συνεπάγεται.

Έτσι, τις τρεις πρώτες μέρες του χρόνου ακούσαμε ότι έξω από το ευρώ παραμονεύουν δράκοι και ύαινες, ότι ζεσταίνονται τα καζάνια της κόλασης, ότι θα μας υποδεχτεί ο ίδιος ο Εωσφόρος, ότι η δραχμή είναι ... «η κούκλα του Σατανά» και το 666, ότι θα γίνουμε πιο φτωχοί και από την Αλβανία του Χότζα.

  Σύντροφε Πρόεδρε,

Θέμης Τζήμας

Πριν αναλάβετε τα καθήκοντα του πρωθυπουργού θα έπρεπε να έχετε διαβάσει την ιστορία του Κερένσκι. Θα σας είχε διδάξει ότι όταν σε εκλέγουν οι προοδευτικές- ή επαναστατικές τότε- δυνάμεις- και κυβερνάς με τις συντηρητικές ή αντιδραστικές δυνάμεις, οι τελευταίες αφού σε αξιοποιήσουν σε ανατρέπουν με το χυδαιότερο και πιο βάρβαρο τρόπο. Και το πρόβλημα δεν είναι η ανατροπή του ενός αλλά το ποιοι αναλαμβάνουν την εξουσία, ειδικά όταν λείπει το ιστορικό αντίστοιχο των σοβιέτ και του Λένιν.

Θα έπρεπε επίσης να είχατε εξετάσει πιο ενδελεχώς πως οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν το Γεώργιο Παπανδρέου, εκμεταλλευόμενοι το μοιραίο και εγκληματικό αντικομμουνισμό του, πετώντας τον εν τέλει στην άκρη, με τεράστιο κόστος για τον ελληνικό λαό.

Το πόμολο της πίσω πόρτας

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Οι πίσω πόρτες συνήθως δημιουργούνται για λόγους ασφάλειας. Είναι έξοδοι κινδύνου. Και για να ανοίξουν, κάποιος πρέπει να πιέσει το πόμολο, αφού διαπιστώσει πως υπάρχει κίνδυνος. Αν ο εκδότης του ΔΟΛ Σταύρος Ψυχάρης λέει αλήθεια, τότε ο Γιώργος Παπανδρέου τον έβαλε στο Μαξίμου από την πίσω πόρτα. Πίεσε το πόμολο, για να ανοίξει η πίσω πόρτα. Προφανώς θα είχε προηγηθεί διαπίστωση κινδύνου. Οι δύο άντρες, λέγοντας ψέματα ή αλήθεια, κάνουν παραδοχή για το ίδιο πράγμα: H σχέση πολιτικής και συγκροτημάτων Τύπου στην Ελλάδα, παραμένει επικίνδυνη σχέση, γι αυτό και ανοίγει συνήθως τις εξόδους κινδύνου. Τις πίσω πόρτες.

Η διαφορά βεβαίως είναι πως ο κάθε εκδότης μπορεί να επικαλείται κίνδυνο ή να δημιουργεί, ενώ ο πρωθυπουργός είναι αυτός που πρέπει να τον αντιμετωπίσει. Η δήλωση του Γ Παπανδρέου πως ο Ψυχάρης τον έριξε γιατί δεν του έδωσε δάνειο 10 εκατομμύρια η Εθνική Τράπεζα είναι ανατριχιαστική. Ο κύριος Παπανδρέου μοιάζει με εκείνον τον καθαριστή τζαμιών που στην προσπάθειά του να δείξει πόσο καλά καθαρίζει το τζάμι, απλώς το σπάει.

«Οι κόκκινες γραμμές»...

«Οι κόκκινες γραμμές»...
 

Της Ζέζας Ζήκου

Ο κοινωνικός διάλογος εξπρές, που ξεκίνησε ύστερα από πρόσκληση του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, έχει στόχο τη δημιουργία κοινού μετώπου και κυρίως συγκεκριμένων θέσεων και προτάσεων εν όψει της έλευσης της τρόικας στις 16 Ιανουαρίου, που επιμένει να ζητεί βίαια μέτρα και περαιτέρω αποδιάρθρωση της αγοράς εργασίας, θέτοντας θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού, ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, ενώ δεν έχει ξεχάσει και την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά διαρρέουν...

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές» στη συνάντησή τους με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Προφανώς η αναζήτηση κοινών θέσεων αποτελεί στόχο της κυβέρνησης εν όψει της επίσκεψης της τρόικας. Αλλά δεν ξεκαθάρισε αν θα προχωρήσει η κυβέρνηση σε νομοθετική ρύθμιση σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία των κοινωνικών εταίρων για τα ζητήματα που θέτει η τρόικα.

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»...

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»... 

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας.

Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε - πραγματικά -

για τον - πραγματικό - πόλεμο:

*

Πόλεμος είναι

να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο...

*

Πόλεμος είναι

να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει - αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου - ότι «δεν υπάρχει σάλιο»...

*

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

Bloomberg: Η εσωτερική υποτίμηση είναι η λύση

Ανάλυση του αμερικανικού πρακτορείου τάσσεται κατά μίας πιθανής εξόδου από την Ευρωζώνη

Αφού η Ελλάδα «μπήκε στο χορό» του ευρώ, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να μείνει εντός πραγματοποιώντας μία εσωτερική υποτίμηση, εκτιμά το αμερικανικό πρακτορείο.

Σε άρθρο του το πρωί της Τετάρτης το Bloomberg σημειώνει ότι τόσο η Ελλάδα όσο και άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης έχουν μπροστά τους χρόνια οικονομικών δυσχερειών, ακόμη και εάν αναδιαρθρώσουν το χρέος τους. Οι προοπτικές είναι τόσο ζοφερές, ώστε σύμφωνα με μία «σχολή», θα ήταν καλύτερα εάν βρισκόντουσαν εκτός ευρώ, παρά το άμεσο κόστος της εξόδου.

«Διαφωνούμε και όχι μόνο επειδή το άμεσο κόστος θα ήταν τεράστιο», λέει το Bloomberg. Ακόμη και μετά την πληρωμή των «προστίμων», η ανάσταση των εθνικών νομισμάτων και η ανάκτηση του ελέγχου της νομισματικής πολιτικής θα προκαλούσαν αντίστοιχα προβλήματα με αυτά που θα έλυναν.

Ποια είναι η πατρίδα τους;

Ποια είναι η πατρίδα τους;

Χρήστου Δημήτρης

Τρίτη πρωί καθώς ο παρκαδόρος του γκαράζ μού φέρνει το αυτοκίνητο, του εύχομαι καλή χρονιά και προπάντων υγεία. Δεν έχει απομείνει τίποτα άλλο να ευχηθείς σήμερα. Ποια υγεία; με ρωτάει. Θα μας την πάρουν και αυτή. Εγώ παίρνω 800 ευρώ και χρειάζομαι κάθε μήνα φάρμακα 200 ευρώ. Η κόρη μου είναι άνεργη και η γριά μάνα μου με 400 ευρώ σύνταξη χρειάζεται όλα τα χρήματά της για φάρμακα. Πώς θα τα βγάλουμε πέρα αν τα φαρμακεία σταματήσουν για μεγάλο διάστημα να δέχονται τις συνταγές του ΙΚΑ στο οποίο είμαστε ασφαλισμένοι; Μελαγχολία πρωί πρωί.

Οξεία πρεμούρα για την παραμονή στο ευρώ

Οξεία πρεμούρα για την παραμονή στο ευρώ

 

Από το Μαρικάκι

Τα’ χει χαμένα η εγχώρια επιχειρηματική και χρηματοπιστωτική ελίτ; Δεν είναι δυνατόν διαφορετικά να μας απειλεί ότι αν φύγουμε από το ευρώ γυρίζουμε 25 χρόνια πίσω! Δηλαδή στα 1987! Ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών  και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Βασίλης Ράπανος είπε σε πρόσφατη εκδήλωση του Χρηματιστηρίου Αθηνών ότι «είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω»  και προσδιόρισε το ... πισωγύρισμα σε 20 με 25 χρόνια πίσω. Πραγματικά, θεωρεί ότι η «πτώση» του βιοτικού επιπέδου στα δεδομένα του 1987 είναι φόβητρο όταν σήμερα εν έτει 2012 - στα δέκατα γενέθλια του ευρώ - οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της χρόνιας ανεργίας , της φτώχειας και της πείνας;

Τι μας λέει των Δανών η ευτυχία!

της Αγλαΐας Κρεμέζη

 Δεν είναι απλά οι ευτυχέστεροι στον κόσμο, αλλά σκίζουν, με 72% των Δανών να δηλώνουν ότι «νιώθουν μια χαρά», ενώ παγκόσμια ο μέσος όρος «ευτυχίας» είναι 21%. Η θετική τους διάθεση δεν οφείλεται σε οικονομική ευμάρεια, αλλά στην εμπιστοσύνη που τρέφουν για αυτούς που τους κυβερνούν και στην αναπτυγμένη κοινωνική τους αλληλεγγύη -αυτό που ο πολιτικός επιστήμονας Robert Putnam αποκαλεί «κοινωνικό κεφάλαιο».
Στη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου πολέμου οι Δανοί έσωσαν σχεδόν ολόκληρη την Εβραϊκή τους κοινότητα από τη Χιτλερική θηριωδία, οργανώνοντας μια πρωτοφανή για κατεχόμενη χώρα συλλογική επιχείρηση. Το κατόρθωσαν δρώντας ομαδικά, επειδή σέβονται την εξουσία, αρκεί να νιώθουν ότι είναι δίκαιη -και φαίνεται πως η δική τους είναι. Δεν παραλείπουν όμως να εκφράσουν δημόσια τη γνώμη τους και να δράσουν ανάλογα, αν διαπιστώσουν πως κάποιοι καταπιέζονται άδικα.

To exit

του Γιώργου Γραμματικάκη

Photo: Λίλα Σωτηρίου

Η μόνη μου επιθυμία είναι να εξέλθω. To exit. Να εξέλθω από αυτό που είναι σήμερα η πατρίδα, από όσα ζούμε καθημερινά και τα όσα προοιωνίζεται το μέλλον.

Να εξέλθω. To exit. Οι πολιτικοί και τα καμώματά τους μου προκαλούν αποστροφή και μόνον τις «Ειδήσεις των 8» -τι είναι άραγε είδηση;- αφορούν η εκλογολογία και οι πληκτικές δηλώσεις τους. Δεν αντέχω άλλο την διαρκή συζήτηση για τα «μέτρα» που έπονται ή την δόση που εκκρεμεί, ούτε για το πόσο κρίσιμος είναι για πολλοστή φορά ο μήνας που διανύομε. Κουράστηκα να είμαι κι εγώ μέρος της μελαγχολίας, που όλο και περισσότερο τυλίγει τα πρόσωπα και τους δρόμους. Δεν αντέχεται η βεβαιότητα: Ότι αν προχωρήσουμε έτσι, μας μέλλονται χειρότερα δεινά, η τραγωδία ενεδρεύει.

Να εξέλθω λοιπόν. Αυτό επιθυμώ. Έχω μάλιστα την υποψία ότι αυτό επιθυμούν και πολλοί άλλοι. Αυτό επιθυμούμε για τον καινούργιο χρόνο, που μετρά ήδη τα πρώτα του βήματα. Να εξέλθομε. Διότι, αντί η κρίση να φέρει στην χώρα την σοβαρότητα και την ευθύνη, έχει εκτραπεί σε μια περιδίνηση περί το μηδέν, σε μια αφόρητη φλυαρία με λίγο περιεχόμενο. Τον τόνο δίδουν πάλι οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες, οι διανοούμενοι της εγωπάθειας, οι αναλυτές της δυστυχίας μας. Όπως ένα ποτάμι, που παρασύρει στην ορμητική ροή του  σκουπίδια και λάσπες και στο τέλος κυριαρχείται από αυτά.

Ο Σαχινίδης ομολογεί ότι διαπραγματεύεται το νομικό καθεστώς του PSI

Ο Σαχινίδης ομολογεί ότι διαπραγματεύεται το νομικό καθεστώς του PSI

Της Ζέζας Ζήκου

Η ομολογία Σαχινίδη χθες στη Βουλή πως «το δίκαιο που θα διέπει τα νέα ομόλογα αποτελεί μία από τις προς διαπραγμάτευση και συμφωνία παραμέτρους», επιβεβαιώνει πλήρως τις φήμες που σέρνονταν από καιρό. «H κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους δανειστές αν το PSI+ θα διέπεται από το ελληνικό ή από το βρετανικό δίκαιο αποκάλυψε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης με έγγραφό του στη Βουλή».

Δυστυχώς έτσι επιβεβαιώνονται και οι φόβοι πως «έδωσαν» στην κυβέρνηση Παπαδήμου την έκτη δόση, ώστε να συμφωνήσει στα όσα έρχονται το αμέσως επόμενο διάστημα. Η στήλη ήδη είχε μεταφέρει τους φόβους πως «η Ελλάδα έχει αποδεχθεί μεγαλύτερο “κούρεμα” του χρέους της με αντάλλαγμα τη μεταφορά των ομολόγων από το ελληνικό στο βρετανικό δίκαιο, το οποίο επιτρέπει την κατάσχεση κρατικής περιουσίας.

Ντάνιελ Κον Μπεντίτ: Και οι ξένοι ευθύνονται για την διαφθορά στην Ελλάδα

 

Ντάνιελ Κον Μπεντίτ: Και οι ξένοι ευθύνονται για την διαφθορά στην Ελλάδα

  Σε συνέντευξη στην γερμανική ραδιοφωνία (SWR) προτείνει μία νέα, κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα του δρόμου που ακολουθήθηκε ως τώρα για την επίλυση της ευρωκρίσης.

«Χρειαζόμαστε απλά μία πολιτική η οποία απλά θα ενισχύσει όσα έχουμε πετύχει έως τώρα. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μία Ευρώπη, η οποία να είναι σε θέση να παίρνει αποφάσεις για τον τρόπο επιβολής δημοσιονομικής σταθερότητας και για το πώς μπορούμε να προωθήσουμε από κοινού την ευρωπαϊκή ανοικοδόμηση. Δηλαδή πώς μπορούμε να επενδύσουμε ώστε να βγει η ευρωπαϊκή οικονομία από την κρίση», υπογραμμίζει ο Κον Μπεντίτ.

Ξένη συμμετοχή στην ελληνική διαφθορά

Σχολιάζοντας τα φαινόμενα διαφθοράς στην Ελλάδα, που προκαλούν απροθυμία  οικονομικής στήριξης της χώρας, ο κος Κον Μπεντίτ στρέφει την προσοχή στο μερίδιο ευθύνης διαπλεκόμενων γερμανικών και γαλλικών επιχειρήσεων:

Eνας χρόνος Μπουτάρη

Eνας χρόνος Μπουτάρη

 

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

noikonomou@ekdotiki.gr

Δεν έχει και πολύ άδικο ο Γιάννης Μπουτάρης ο οποίος στον έλεγχο της πρώτης χρονιάς της θητείας του βάζει στον εαυτό του το βαθμό 6. Κάπως έτσι θα τον βαθμολογούσα και εγώ. Βάζοντας 7 στον ίδιο και 5 στην απόδοση της ομάδας του. Γιατί εκεί ακόμη δεν έχει βρεθεί ο σωστός βηματισμός.

Η διοίκηση Μπουτάρη έδωσε έναν καινούργιο αέρα στην πόλη, με τα ανοίγματα που έκανε ο ίδιος προς την Τουρκία και το Ισραήλ. Τα χρειαζόταν αυτά η Θεσσαλονίκη, γιατί είχε γίνει κλειστοφοβική. Εκεί που ο κυρ-Γιάννης δεν τα πήγε και τόσο καλά είναι η διαχείριση της καθημερινότητας. Στα σκουπίδια η απόδοση ήταν πολύ χαμηλή και δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Γιατί στην αρχή της θητείας του καταγράφηκε η δήλωσή του ότι μέχρι το καλοκαίρι θα καθαρίσει την πόλη. Και αυτό βέβαια δε συνέβη. Ο,τι και αν έφταιξε, όποιος λάθος υπολογισμός και αν έγινε, στην αποκομιδή των σκουπιδιών η εικόνα της πόλης είναι φέτος χειρότερη. Μένει να γίνει πολλή δουλειά, να αυξηθεί η ενημέρωση των πολιτών, αλλά και η αστυνόμευση. Γιατί κάδοι πια υπάρχουν. Αρα αυτό που μένει είναι να μάθουν όλοι οι πολίτες πού πρέπει να πετούν τα σκουπίδια τους.

Τζαμί και αγιαστούρα

Τζαμί και αγιαστούρα

 

 

Λώρη Κέζα 

Την αμαρτία την ομολογούμε: το θέαμα με τα απλωμένα πασούμια, τους πιστούς στα γόνατα, ηχητική υπόκρουση τον ιμάμη και φόντο το άγαλμα του Κοραή δεν μας συναρπάζει. Λίγοι τολμούν να το δηλώσουν ανοιχτά, ότι ταράζονται από τη δημόσια προσευχή, ακόμη λιγότεροι τολμούν να διατυπώσουν επιφυλάξεις για την εξάπλωση του μουσουλμανισμού στην Ευρώπη. Εκείνοι που εκδηλώνονται με πάθος είναι κατά κανόνα γραφικοί, οπαδοί της εθνικής καθαρότητας, ακραία στοιχεία της Ορθοδοξίας.

Η τελευταία εκδήλωση χριστιανικού πάθους αφορά την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας 10 πολιτών με προεξάρχοντα την μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, γνωστό για την μισανθρωπία που επιδεικνύει σε όσους αποκλίνουν από όσα εκείνος θεωρεί σωστά. Οι 10 επιχειρούν να ματαιώσουν την ανέγερση τεμένους στην περιοχή του Βοτανικού. Ζητούν να χαρακτηριστεί ο νόμος που προβλέπει την κατασκευή του «πλήρως αντισυνταγματικός και ανθελληνικός».

Είμαστε δύο λαοί, δύο κομμάτια.

Είμαστε δύο λαοί, δύο κομμάτια.

του Θύμιου Καλαμούκη

«Κανένας μόνος του. Είμαστε ένας λαός, ένα έθνος, σε κοινή δοκιμασία». Το απόσπασμα αυτό είναι απο το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα, του δοτού πρωθυπουργού της δεύτερης κατοχικής κυβέρνησης,  Λουκά Παπαδήμου.

Το διάγγελμα περιείχε πολλές απειλές, εκβιασμούς και ψέματα. Απο όλα αυτά την προσοχή μας τράβηξε η παραπάνω φράση και κυρίως το ότι «είμαστε ένας λαός»…

Ευτυχώς ΔΕΝ  είμαστε ένας λαός, ένα έθνος και πολύ περισσότερο ΔΕΝ είμαστε σε κοινή δοκιμασία. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού, είναι σε τραγική δοκιμασία, σε φρικτή κατάσταση, με ευθύνη ενός άλλου, μικρότερου κομματιού του λαού.

Ευτυχώς όσοι μένουμε Ελλάδα, κατοικούμε Ελλάδα και μιλάμε ελληνικά, δεν είμαστε ένα. Και πως θα μπορούσε άλλωστε. Τι κοινό έχει ο τραπεζίτης με τον ταμεία στο γκισέ και την καθαρίστρια του κτιρίου.

Ρεπορτάζ από τη Γερμανία

Ρεπορτάζ από τη Γερμανία

BLOGGER: Νάντια Βαλαβάνη

«Τι είναι καπιταλισμός; Ένα σύστημα όπου η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δουλεύει για να πλουτίζουν λίγοι… Μην ακούτε τους «επενδυτές» που λένε: “Έβαλα τα λεφτά μου να δουλέψουν.” Δεν είναι τα λεφτά που δουλεύουν, αλλά τα εκατομμύρια οι άνθρωποι… Ο ιδιωτικός πλούτος είναι ληστεία.     Γιατί κανείς στον κόσμο δε μπορεί να ισχυριστεί ότι δούλεψε τόσο πολύ, ώστε ν΄ αποκτήσει 1 δις ευρώ. Πολλοί άλλοι άνθρωποι δούλεψαν γι΄ αυτό… Όσο για την κερδοσκοπία, είναι όπλο μαζικής καταστροφής. Ξεκινώντας απ’ όποιον σπεκουλάρει με τα τρόφιμα και οδηγεί ανθρώπους στην πείνα, οι σπεκουλαδόροι πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Ο απορρυθμισμένος κόσμος των τραπεζών είναι μια τάξη ανελευθερίας. Εμείς παλεύουμε για μια τάξη ελευθερίας.» Ο ΄Οσκαρ Λαφοντέν είπε και τα παραπάνω, συνδυασμένα μεταξύ πολλών άλλων και με το αίτημα αύξησης στα 10 ευρώ του γερμανικού κατώτερου ωρομίσθιου, παγωμένου εδώ και μια δεκαετία στα 6,5, ως βασικής πράξης αλληλλεγγύης απέναντι στους Έλληνες εργαζόμενους, εφόσον, όπως εξήγησε στους συγκεντρωμένους, τα ελληνικά ελλείμματα σχετίζονται άμεσα με τα γερμανικά πλεονάσματα, που οφείλονται πριν απ’ όλα στο μεγάλο ντάμπινγκ του κόστους εργασίας στη Γερμανία. Απευθυνόταν σε 2.000 ανθρώπους μες στη νυχτερινή παγωνιά στις 18.11.2011 στην ανοιχτή συγκέντρωση του Die Linke με θέμα «Όχι στη δικτατορία των χρηματιστικών αγορών.» Τόπος, η (μισή) Πλατεία της παλιάς αυτοκρατορικής Όπερας στο κέντρο του «Τετράγωνου των Τραπεζών» στη Φρανκφούρτη, με τους ουρανοξύστες της Deutche Bank και των άλλων γερμανικών τραπεζών, της ΕΚΤ και του Χρηματιστήριου ολόγυρα: Στην καρδιά όχι του γερμανικού, αλλά του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, όπως με διόρθωσε ο Κώστας Παπουτσάκης, από τους επικεφαλής του Συνδικάτου των Δημοσίων Υπαλλήλων Verdi και του κόμματος της γερμανικής αριστεράς Die Linke στο Κρατίδιο της Έσσης.

Άσκηση πανικού

του Κώστα Γιαννακίδη

 

Η βασιλόπιτα έχει γέμιση ευρώ, αλλά γεύση δραχμής. Και εκείνη τη μυρωδιά που έβγαινε από το χιλιάρικο, βουτηγμένη στην υγρασία. Λογικό. Τις τελευταίες τρεις μέρες η κυβέρνηση αναφέρεται χωρίς αναστολές στον κίνδυνο επιστροφής στη δραχμή. Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του ο πρωθυπουργός είπε πως εθνικός στόχος είναι η παραμονή στη σφαίρα του ευρώ. Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος μας υπενθύμισε ότι δραχμή σημαίνει και χώρα σε ασπρόμαυρο φιλμ, επιστροφή στα '50ς. Ο πρόεδρος της Έθνικής Τράπεζας και της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών εκτιμά ότι η παραμονή στην Ευρωζώνη θα κριθεί εντός του πρώτου τριμήνου του έτους. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας λέει ότι χρειάζεται μάχη για να μείνουμε με ευρώ στην τσέπη.

«Γιατί να πληρώνουμε την κρίση 600 φορές ακριβότερα από ότι οι τράπεζες;»

Ένας πρώην πρωθυπουργός και ένας οικονομολόγος θέτουν δύσκολα ερωτήματα

«Γιατί να πληρώνουμε την κρίση 600 φορές ακριβότερα από ότι οι τράπεζες;»

Θεόφιλος Δουμάνης

Γιατί τα κράτη να πληρώνουν την κρίση 600 φορές ακριβότερα από ότι  οι τράπεζες; Αυτός είναι το τίτλος του άρθρου που είναι και το πιο δημοφιλές στην ιστοσελίδα της εφημερίδας  Le Monde. Το άρθρο υπογράφεται από δυο γνωστές προσωπικότητες της Γαλλίας,  τον πρώην πρωθυπουργό Michel Rocard και τον οικονομολόγο Pierre Larrouturou. Το ερώτημα που τίθεται, αναλύεται με στοιχεία στη συνέχεια και με αποκαλύψεις, όπως ότι στην κρίση που δημιούργησε το «κανόνι» της Λίμαν Μπράδερς ο Τζορτζ Μπους έριξε στο τραπέζι για τη διάσωση των τραπεζών  700 δισεκατομμύρια δολάρια, όμως πρόσφατα αμερικανός δικαστής αποφάνθηκε ότι δεν ήταν τα μόνα. Όπως αποκαλύφθηκε, η Federal Reserve δάνεισε κρυφά τις προβληματικές τράπεζες με 200 δισεκατομμύρια δολάρια, με το απίστευτα χαμηλό  επιτόκιο του 0,01%.

Ο Εφραίμ, η ζημιά του Δημοσίου και οι ζημιάρηδες των καναλιών

 Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης 

Υπάρχει ζημιά του Δημοσίου στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου; Αφού διήλθαμε απ’ όλα τα μεγάλα ερωτήματα (αν είναι σκάνδαλο, ποιος φταίει, τι θα γίνει;) ξαναγυρίσαμε στην αρχή. Υπάρχει λοιπόν, ζημιά του Δημοσίου; Το ερώτημα έσκασε με το ΣΚΑΙ, να μιλά για ένα πόρισμα του Σώματος Ορκωτών Ελεγκτών που “δεν αναγνωρίζουν ζημιά του Δημοσίου” (άρα δεν υπάρχει σκάνδαλο) για να καταλήξει ερώτημα ακόμη και καλοπροαίρετων.

Ας πάμε λοιπόν στην εξήγηση των αυτονόητων. Όταν ο Εφραίμ με μεθοδεύσεις, πολιτικές παρεμβάσεις, υπουργικές αποφάσεις, παίρνει γη του Δημοσίου που δεν του ανήκει, ζημιώνει το Δημόσιο. Πόσο μάλλον όταν τη γη αυτή την ανταλλάσσει με οικόπεδα φιλέτα τα οποία οικειοποιούνται συγκεκριμένοι επιχειρηματίες και διάφορες offshore τις οποίες έχει στήσει. Φαντάζομαι πως απώτερος σκοπός ήταν να βγάλει λεφτά για να μπορέσει να αγοράσει δύο χιτώνες και να πραγματοποιήσει το χριστιανικό «ο έχων δύο χιτώνες να δίνει τον έναν».

Οι θυσιαζόμενοι ζητούν δικαιοσύνη

Οι θυσιαζόμενοι ζητούν δικαιοσύνη

Tου Νικου Γ. Ξυδακη

Οποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα… Αλησμόνητη έχει μείνει η απάντηση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη σε όσους υποστήριζαν ότι η διαφθορά και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα κατατρώγουν τη δημόσια διοίκηση - και τα θεμέλια της οικονομίας, όπως αποδείχθηκε. Μπορεί η απάντηση του πρώην πρωθυπουργού να ήταν ελάχιστα πολιτική, εντούτοις ουδείς ανταποκρίθηκε στην πρόκλησή του, ουδείς προσκόμισε στοιχεία, κι έτσι ουδέποτε απεδείχθη ότι υφίσταται διαφθορά - διαπλοκή…

Τι συμβαίνει όμως όταν δύο εισαγγελείς, αρμόδιοι για τη δίωξη του οικονομικού εγκλήματος, καταγγέλλουν παρεμβάσεις στο έργο τους από διαπλεκόμενα συμφέροντα; Ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Γρ. Πεπόνης και ο αναπληρωτής του κ. Σπ. Μουζακίτης συντάραξαν την κοινή γνώμη παραμονές Πρωτοχρονιάς παραιτούμενοι και καταγγέλλοντες με λάβρο ύφος «πολυποίκιλα οικονομικά συμφέροντα» και «ποικιλώνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος». Οι ηχηρές παραιτήσεις τους παρελήφθησαν από τον προϊστάμενο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τους ζητήθηκε υπόμνημα με τεκμηρίωση των καταγγελιών, δόθηκαν εξηγήσεις στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώ και ο πρωθυπουργός ζήτησε να διαλευκανθεί η υπόθεση άμεσα.

Εργασία χωρίς θεσμούς

 Του Ξενοφώντα Κοντιάδη,καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου,πρoέδρο Ιδρύματος Τσάτσου

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 παρέμενε ισχυρή η απαίτηση για οργάνωση της εργασίας με βάση ένα προστατευτικό θεσμικό πλαίσιο. Αν και η εργασία είχε παύσει να συνιστά ένα πεδίο όπου επικρατούν ασφάλεια, προβλεψιμότητα και σταθερότητα μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά και εδαφικά πλαίσια, διατηρούνταν ακόμη σημαντικές εγγυήσεις και αναχώματα υπέρ των εργαζομένων. Παρότι είχαν ήδη εμφανιστεί νέες μορφές απασχόλησης, με στόχο την προσαρμογή στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας, τις νέες οργανωτικές δομές των επιχειρήσεων και τις νέες τεχνολογίες, ωστόσο αδιαπραγμάτευτοι εμφανίζονταν οι συνδικαλιστικοί θεσμοί, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ένα minimum κανόνων που κατοχύρωναν αξιοπρεπείς όρους εργασίας.

Αίτηση εξαίρεσης από το Τέλος Ακινήτων!

 

Αίτηση εξαίρεσης από το Τέλος Ακινήτων!

Αίτηση
Προς Κο Διευθυντή ΔΕΗ
Υποκατάστημα Αγρίων Αναργύρων

Κύριε Διευθυντά Ονομάζομαι Πέτρος Γονατιστός και σήμερα ενημερώθηκα για τις κατηγορίες οι οποίες μπορούν να εξαιρεθούν από το Ειδικό Τέλος Ακινήτων το οποίο περικλείεται στο λογαριασμό της ΔΕΗ...
Κύριε Διευθυντά το Νοέμβριο του 2007 ήμουν ένας από τους φίλους του ΠΑΣΟΚ που ψήφισε τον Γιώργο Παπανδρέου για πρόεδρο του κινήματος.
Τον Οκτώβριο του 2009 προσήλθα στις κάλπες και ψήφισα ΠΑΣΟΚ.
Σήμερα έχω την εντύπωση ότι η κυβέρνηση που έχουμε είναι προϊόν δημοκρατικών διαδικασιών και ότι θα βγάλει τη χώρα από τη στενωπό.
Όπως καταλαβαίνετε μπορώ να υπαχθώ στην κατηγορία των (διανοητικά) αναπήρων άνω του 80% και ως εκ τούτου ζητώ την εξαίρεσή μου από το Ειδικό Τέλος Ακινήτων.

Άγριοι Ανάργυροι 20 Δεκεμβρίου 2011
Πέτρος Γονατιστός