Χρόνης Μίσσιος: Δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά δεν θα με αλλάξει ούτε αυτό

Χρόνης Μίσσιος: Δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά δεν θα με αλλάξει ούτε αυτό

 Συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιουστον Θοδωρή Αντωνόπουλο για το περιοδικό "Υποβρύχιο"

Από τους αγνότερους εκπροσώπους μιας γενιάς που οραματίστηκε το θρίαμβο του σοσιαλισμού επί της βαρβαρότητας, ξαπόστειλε θαρραλέα το ωραίο όνειρο όταν αποδείχτηκε εφιάλτης, αφήνοντας τις «κόκκινες» πολιτείες για τις «πράσινες»: H ολιστική οικολογία και τα εναλλακτικά δίκτυα κοινωνικής οργάνωσης είναι, λέει, η μόνη μας βιώσιμη ελπίδα απέναντι στον «χρηματιστηριακό ιμπεριαλισμό» που σαρώνει τον πλανήτη. Και, πάνω απ’ όλα, ο έρωτας – «πολιτισμό και προϋπόθεση ελευθερίας» τον χαρακτηρίζει, κι αν τον ακούσεις να μιλά γι’ αυτόν μαγεύεσαι. 

Ο τραπεζίτης, ο κυνόδοντας κι ο ... φρονιμίτης

Από το Μαρικάκι

Προσέρχεται στο τραπέζι του διαλόγου, λέει ο Παναγόπουλος, αλλά δεν συζητάει  την ατζέντα που βάζουν οι εργοδότες, να βρούνε άλλη ατζέντα και παρακαλεί να είναι και σοβαρή, γιατί καλά τα τσάγια και οι συμπάθειες, ειδικά με αυτό τον καιρό αλλά δεν έχει καιρό για χάσιμο, οργανώνει αγώνες ο άνθρωπος.

Ή πολύ αθώος είναι ο πρόεδρος ή δουλευόμαστε.

Γιατί το βρετανικό δίκαιο συμφέρει τους δανειστές μας

Γιατί το βρετανικό δίκαιο συμφέρει τους δανειστές μας

Γράφει: Νίκος Μηλαπίδης

Στην παρούσα χρονική στιγμή, ο μόνος νόμιμος τρόπος για να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη μια χώρα -μέλος, είναι η εφαρμογή του άρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας.

Η Συνθήκη αυτή περιέχει ρήτρα  που επιτρέπει σε ένα κράτος- μέλος της Ευρωπαϊκής  Ένωσης να αποχωρήσει οικειοθελώς, και μόνο οικειοθελώς, στο σύνολό του. Tο άρθρο 50 της ενοποιημένης έκδοσης της Συνθήκης αναφέρει ότι «κάθε κράτος -μέλος μπορεί να αποφασίσει την αποχώρησή του από την ΕΕ, αρκεί να διαπραγματευτεί και να καταλήξει σε μια συμφωνία για τον καθορισμό των διαδικασιών της απόσυρσής του».

Η Συνθήκη δεν εμπεριέχει ρήτρα που να επιτρέπει σε μια χώρα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, αλλά ταυτόχρονα να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, με σημερινούς όρους, οικειοθελής αποχώρηση από το ευρώ ισούται με αποχώρηση και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δικαιοσύνη και ολιγάρχες

του Τάσου Τέλλογλου 

Photo: Yasmin de light

Εκατόν ενενήντα εκατομμύρια ευρώ ζητάει η εισαγγελία από τον κ Λαυρέντη Λαυρεντιάδη να «επαναπατρίσει» γυρίζοντάς τα στην Proton προκειμένου να πάψει η εναντίον του δίωξη για το ποσό αυτό που δεν διασφαλιζόταν από αντιστοίχου ύψους εγγυήσεις εταιρειών που θεωρεί η ΤτΕ ότι ήλεγχε. Ο τρόπος με τον οποίο «παίζουν» οι δύο πλευρές εισάγει ένα εντελώς νέο στοιχείο στα όσα μας είχαν συνηθίσει μέχρι σήμερα οι εισαγγελίες της χώρας, καθώς πρόκειται για μια ιδιότυπη διαπραγμάτευση ανάμεσα στην διωκτική αρχή και τους διαχειριστές της proton bank: Το στοιχείο της διαπραγμάτευσης.

Έχοντας πετύχει τον «επαναπατρισμό» των 51 εκατομμυρίων ευρώ η εισαγγελία Αθηνών πιστώνεται με ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που έφεραν στα ταμεία του κράτους οι συλλήψεις δεκάδων φοροφυγάδων σε μία εντυπωσιακή σειρά αυτοφώρων που ωστόσο ελάχιστα απέφερε για το ταμείο.

Κόκκινα φανάρια

Νίψον ανομήματα, Κίμωνα, όψιν

Κόκκινα φανάρια

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ

Ο Κίμωνας δεν είναι μόνος του. Υπάρχουν χιλιάδες. Που περνάνε τα κόκκινα φανάρια, θεωρώντας απλώς πως πρόκειται για τη σήμανση ενός μπουρδέλου που λέγεται Ελλάδα. Που πετάνε εκείνο το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε» ως ρητορική ερώτηση στο πρόσωπο μιας χώρας που βολεύεται και φοβάται. Που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως το νόθο παιδί των διασυνδέσεων και της εξυπηρέτησής τους. Το λάθος του Κίμωνα ήταν απλώς πως έμεινε έξω από μια πραγματικότητα που μετασχηματίστηκε ερήμην του, όχι απαραίτητα για να βελτιωθεί αλλά για να δικαιολογήσει τον εαυτό της. Έγινε λιγότερο ανεκτική σε πράγματα που της θυμίζουν καθ’ υπερβολήν την εικόνα της. Όχι στην εικόνα της. Ο Κίμωνας ήταν πάντα ο ίδιος και όταν σάρωνε στις εκλογές, και όταν ανασκουμπωνόταν μπροστά στα πράσινα κολοκυθάκια (ιδανικό φόντο μιας κίτρινης τηλεοπτικής δημοσιογραφίας), και όταν κάλπαζε πάνω στα πράσινα άλογα του ΠΑΣΟΚ, πολύ πριν ανακαλυφθεί, φευ, η πράσινη ανάπτυξη.

Γιάννης Μπουτάρης: Αύριο στο Λούβρο για τις «Μαγεμένες»

Γιάννης Μπουτάρης: Αύριο στο Λούβρο για τις «Μαγεμένες»

  ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Ραντεβού στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι δίνουν αύριο η επιχειρηματίας Ελενα Αμβροσιάδου και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, προκειμένου να οριστικοποιηθεί η συμφωνία με το Λούβρο για την έλευση στη Θεσσαλονίκη αντιγράφων των «Μαγεμένων». Σύμφωνα με πληροφορίες, παρούσα στη συνάντηση θα είναι και η διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Πολυξένη Αδάμ Βελένη.

Η συνάντηση, που θα ανοίξει το δρόμο για την οριστικοποίηση της συμφωνίας για έλευση των αντιγράφων, είχε καθοριστεί από τα τέλη του 2011, μεταξύ του δημάρχου και της Θεσσαλονικιάς επιχειρηματία, που θα διαθέσει το απαιτούμενο για το σκοπό αυτό ποσό των 180.000 ευρώ.

Ο άνθρωπος που έκανε τον Καρατζαφέρη να δείχνει σοβαρός.

Συντάκτης: Βασίλης Μπόνιος

Μακάρι να μην ήταν έτσι τα πράγματα.

Είναι οδυνηρό να βλέπεις την πατρίδα σου να βυθίζεται, αργά αλλά σταθερά, στην εξαθλίωση, τους συνανθρώπους σου να σβήνουν αποκαμωμένοι στα πρόσκαιρα απεργιακά κάστρα, πριν τους καταπιεί το σκοτεινό ποτάμι της ανεργίας, της ανέχειας.

Πριν τους πνίξει η βουβή ντροπή καθώς αντικρίζουν το μελαγχολικό βλέμμα των παιδιών τους.

Κι ενώ η βιτρίνα του παρακράτους της μεταπολίτευσης γίνεται θρύψαλα και αποκαλύπτονται οι κυβερνώσες συμμορίες μηντιαρχών, τραπεζιτών και πολιτικού συστήματος, τόσο μικραίνει το ανάστημα των πολιτικών ηγετών εκεί έξω.

Εκτός κι αν ήταν πάντοτε «μικροί» και τους γιγάντωσε, μέσα σε μια νύχτα, η ανάγκη των κομματικών στρατών για πλαστικούς ηγέτες και μπαλκονάτα είδωλα.

Τα λαμόγια και οι μισθοί

Τα λαμόγια και οι μισθοί

Πέρυσι στο στόχαστρο του Μνημονίου ήταν οι μισθωτοί του δημόσιου τομέα, με την επίκληση του δημοσιονομικού προβλήματος. Φέτος η επιχείρηση "εσωτερική υποτίμηση" κλιμακώνεται με επίθεση στους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων, με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα. Όμως όλοι οι σοβαροί αναλυτές παραδέχονται ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας δεν προκύπτει από το μισθολογικό κόστος, αλλά είναι διαρθρωτικό.

Με ιταμό ύφος χθες ο κομισάριος Όλι Ρεν έστειλε τελεσίγραφο προς τον ελληνικό λαό να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις για ραγδαία μείωση των μισθών. Ο ανθύπατος δεν μιλούσε χωρίς συμμάχους! Στην Αθήνα ο ίδιος ο πρωθυπουργός από την πρώτη στιγμή έχει υιοθετήσει τις αξιώσεις της τρόικας και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νομοθετικής παρέμβασης για την επιβολή των μισθολογικών μειώσεων, αν οι κοινωνικοί εταίροι δεν συμφωνήσουν. Για τον κ. Παπαδήμο δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Προέχει η σωτηρία του... Μνημονίου!

Τα τοτέμ και τα ταμπού

Τα τοτέμ και τα ταμπού

Tου Παντελη Μπουκαλα

Ωρες ώρες τα κανάλια, οι κύριοι πλάστες της μαζικής ζύμης δηλαδή, δείχνουν να ταλαιπωρούνται από κάποιας μορφής σχιζοφρένεια. Ενώ όλα τους διεκτραγωδούν την κατάσταση και αποδεικνύουν με αριθμούς και ντοκουμέντα, με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις σε ποια τροχιά εξαθλίωσης μπήκε η ζωή των Ελλήνων, αμέσως έπειτα, όταν αναφέρονται σε λαϊκές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, φοράνε το ύφος του τιμητή: «Μα τι πράγματα είναι αυτά; Υπερέβησαν τα εσκαμμένα οι διαμαρτυρόμενοι. Τσκ! τσκ!» Τα κανάλια, δηλαδή οι άνθρωποι που τα κατέχουν και τα διοικούν, φαίνεται να πιστεύουν ότι και στις διαμαρτυρίες υπάρχει σαβουάρ βιβρ και, επιπλέον, ότι μπορεί να έχεις απολυθεί κι εσύ και η σύζυγός σου, μπορεί να εκβιάστηκες για να αποδεχτείς μείωση του μισθού σου, όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι δικαιούσαι να διαμαρτυρηθείς χωρίς να τηρείς τους όρους του καθωσπρεπισμού. Τι δηλαδή, δεν σου αρκεί να καταθέτεις τηλεφωνικά το παράπονό σου στα προσφερόμενα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά κυτία;

Θέλεις γερμανικά ομόλογα; Πλήρωσε!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ακούγεται... σχιζοφρενικό, αλλά τη Δευτέρα έγινε πραγματικότητα: όποιος ήθελε να δανείσει το γερμανικό κράτος αγοράζοντας έντοκα γραμμάτια εξάμηνης διάρκειας, έπρεπε να ήταν έτοιμος όχι να εισπράξει τόκους, έστω και χαμηλούς, αλλά να... βγάλει λεφτά από την τσέπη του και να δώσει το «κάτι τις» στην κυβέρνηση Μέρκελ που θα έχει τη μεγαλοψυχία μετά από έξι μήνες να του ξαναδώσει τα λεφτά του χωρίς βεβαίως τον παραμικρό τόκο!

Οχι, δεν κάνουμε κακόγουστα αστεία για να μπερδέψουμε τους αδαείς. Οχι, δεν αναφερόμαστε σε «μυστήριες» συναλλαγές της δευτερογενούς αγοράς. Μιλάμε για το πρωτοφανές γεγονός να βγαίνει η ίδια η γερμανική κυβέρνηση για να ζητήσει από τις αγορές, από τους επενδυτές 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ δάνειο εξάμηνης διάρκειας και αυτοί όχι μόνο να δέχονται να δανείσουν τη Γερμανία, όχι μόνο να μη ζητούν ούτε ένα ευρώ τόκο για τα δισεκατομμύρια που τη δανείζουν, αλλά να δέχονται να καταβάλουν αυτοί, οι δανειστές... τόκο στη Γερμανία που δανείζουν!

20 ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟΝ FLASH!

20 ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟΝ FLASH!

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ''ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ'' ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΛΕΕΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ!

Στη σύλληψη 20 «Αλληλέγγυων στον Επαναστατικό Αγώνα» προχώρησε η αστυνομία για την κατάληψη που πραγματοποίησαν στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash. Οι συλλήψεις έγιναν μετά από την αυταπάγγελτη παρέμβαση του εισαγγελέα κι όχι μετά από αίτημα της διοίκησης του σταθμού.
Νωρίτερα, οι «Αλληλέγγυοι του Επαναστατικού Αγώνα» μπήκαν μέσα στο κτήριο και απαίτησαν να ακουστεί τον αέρα ένα cd συνολικής διάρκειας 1.30 ώρας με επιστολές συλληφθέντων και κατηγορουμένων για τη συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα.

Το σύνδρομο της εξουσίας

Το σύνδρομο της εξουσίας

Σπύρος Παπαγιάννης

Το ατυχές περιστατικό του κυρίου Κίμωνα Κουλούρη με τα αστυνομικά όργανα έφερε στην μνήμη μας ένα αντίστοιχο προ τριακονταετίας, με πρωταγωνιστή τον στρατηγό Δροσογιάννη, υπουργό τότε του Α. Παπανδρέου. Βέβαια ο κύριος Κουλούρης δεν είναι σήμερα υπουργός, ούτε καν βουλευτής για να αποδοθεί η συμπεριφορά του στην υπερχειλίζουσα έπαρση της εξουσίας .

Καταδεικνύει όμως πόσο μακροχρόνιες ψυχικές επιπτώσεις έχει αυτή στα άτομα που παίρνουν σοβαρά τον εξουσιαστικό τους ρόλο και νιώθουν άξαφνα γαλαζοαίματοι, παρά την ταπεινή τους καταγωγή, μη μπορώντας να απεμπλακούν από αυτό το σύμπλεγμα ανωτερότητος ακόμα και μετά την οριστική απομάκρυνσή τους από το πολιτικό προσκήνιο.

Ποιος έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στον κόσμο;

Ποιος έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στον κόσμο;

Η Ιαπωνία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στον κόσμο, αλλά η Ιρλανδία κατέχει την πρώτη θέση όσον αφορά το συνολικό - δημόσιο και ιδιωτικό - εξωτερικό χρέος, σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης του BBC (BBC Mobile). Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ε.Ε., αλλά ως προς το συνολικό εξωτερικό χρέος - που περιλαμβάνει το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος που οφείλεται σε τράπεζες και άλλους φορείς στο εξωτερικό - έρχεται τέταρτη στη σχετική κατάταξη.

Ειδικότερα, το δημοσίευμα καταγράφει τα χρέη που έχουν δέκα χώρες με υψηλά επίπεδα δανεισμού - επτά που είναι μέλη της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία), οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Βρετανία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας φθάνει στο 233% του ΑΕΠ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του κατέχεται από ημεδαπούς, με συνέπεια να είναι μικρή η εξάρτησή της από τον εξωτερικό δανεισμό. Η Ελλάδα έχει δημόσιο χρέος ίσο με 166% του ΑΕΠ, η Ιταλία 121%, η Ιρλανδία 109%, η Πορτογαλία 106% και οι ΗΠΑ 101%, ενώ ποσοστό χαμηλότερο του 100% έχουν η Γαλλία (87%), η Γερμανία (83%) και η Ισπανία (67%).

Άντε και στον Διάολο

Άντε και στον Διάολο

του Θύμιου Καλαμούκη

«Έρχεται η Τρόικα και ρωτά: Γιατί έχετε κατώτατο μισθό υψηλότερο κατά 150 ευρώ από την Ισπανία που είναι πλουσιότερη χώρα;». Αναρωτιόταν ο πάντα χαμογελαστός και χαρούμενος κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής, από το πρωινό του Μέγκα, συμπληρώνοντας, «Και τότε τι τους απαντάς;»

Και τότε αν απαντήσεις το έχασες το παιχνίδι. Γιατί το πρόβλημα εδώ δεν είναι η απάντηση αλλά η ερώτηση. Από την στιγμή που θα δεχτείς, σαν χώρα και σαν ηγεσία, να συγκρίνεις τους μισθούς των εργαζομένων σου, με τους μισθούς άλλων χωρών, τότε ακολουθεί μονόδρομος, προς τον γκρεμό. Μονόδρομος κατακρεούργησης των έτσι κι αλλιώς εξευτελιστικών μισθών.

 

Όποιος εύκολα ξεχνάει…

… απότομα θυμάται!

Το  κείμενο Δημοσιεύτηκε στην 

Εφημερίδα Δρόμου Άπατρις – Τεύχος 16

Ξεχάστηκε κιόλας φαίνεται! Και δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστοι μήνες από τη μέρα που ο  Άντερς Μπρέιβικ δολοφόνησε μαζικά τους συμπατριώτες του. Θα είχε ξεχαστεί, όμως, υπό άλλες συνθήκες;
Ας κάνουμε μια υποθετική – όχι όμως και αβάσιμη – ερώτηση: τί θα είχαν δει τα μάτια μας και τί θα είχαν ακούσει τ’ αυτιά μας, αν στη θέση του νορβηγού φασίστα (και έχοντος απολύτως  σώας τας φρένας) δολοφόνου βρισκόταν ένας ισλαμιστής; Ας θέσουμε και μια άλλη υποθετική – αλλά εξίσου βάσιμη– ερώτηση: τί (δεν) θα είχαμε ακούσει και δει, αν αυτό το φασιστικό παλιοτόμαρο είχε δολοφονήσει, αντί για ντόπιους νορβηγούς, μουσουλμάνους μετανάστες; Ο αναγνώστης/στρια που θέλει να χρησιμοποιεί το μυαλό του/της έχει δώσει ήδη την προφανή απάντηση.

Τι κοινωνικοί εταίροι μωρέ;

Τι κοινωνικοί εταίροι μωρέ;

 Γραφει η Λιάνα ΚΑΝΕΛΛΗ

Αυτές οι γιορτές που κύλησαν μέσα σε μια αδιόρατη ψυχικά λάσπη, ένα επίστρωμα συγκρατημένης μελαγχολίας στην καλύτερη περίπτωση, αφήνοντας τη γεύση που έχει όχι απλώς το πολυδιαφημισμένο και ανακριβές «τέλος εποχής» αλλά το πραγματικό τέλος των ψευδαισθήσεων, κάτι από τη γλυκόπικρη γεύση του τελευταίου τσιγάρου που παραχωρείται ως ανθρώπινο δικαίωμα στους μελλοθάνατους, είχαν και μια εξίσου αδιόρατη δημιουργικότητα. Μας προετοίμασαν καλά, καθώς περίσσεψε λίγος ανθρώπινος χρόνος ξεκούρασης, για την επανέναρξη και μάλιστα πανηγυρικά των εχθροπραξιών του ήδη μαινόμενου πολέμου.

Η σκέψη, αναγκαστική άμυνα σε συναισθηματικές φορτίσεις (πως να μην τις έχεις όταν άνθρωποι δίπλα σου πεθαίνουν κυριολεκτικά σαν τα σκυλιά στ' αμπέλι, χωρίς περίθαλψη, συχνά και χωρίς καμιά αξιοπρέπεια, γονείς να καταρρέουν στην προσπάθεια να γεμίσουν ένα τραπέζι γιορτινό με τα στοιχειώδη, νέοι έτοιμοι να λακίσουν από τη ζωή γιατί δεν έμαθαν να κοιτάνε πέρα από τ' ακροδάχτυλά τους...) ήρθε και φόρτωσε το 2012 στις πλάτες μας χωρίς μεν πανικό, αλλά ως πλήρες αδιέξοδο στην όψη.

«Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε;»

«Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε;»

Του Παντελη Mπουκαλα

Πώς ακριβώς εκτυλίχθηκε το επεισόδιο το ξέρουν μόνον όσοι το έζησαν: ο κ. Κίμων Κουλούρης, η κόρη του και οι δύο ειδικοί φρουροί. Είναι βέβαιο ωστόσο ότι δεν το έζησαν με την ίδια ένταση αισθημάτων και υπό την ίδια οπτική. Επίσης βέβαιο είναι πως η μνήμη μας μεροληπτεί όταν ανακαλεί ένα γεγονός για να το περιγράψει (σε επίσημες καταθέσεις ή σε κουβεντολόι μεταξύ φίλων)· η αφήγηση προσλαμβάνει αυτοδικαιωτικό χαρακτήρα και οι αφηγητές μετατρέπονται σε οιονεί λογοτέχνες, είναι δηλαδή διαχειριστές του μνημονικού υλικού και όχι ουδέτερες μηχανές που καταγράφουν τα συμβαίνοντα ανεπηρέαστες από ανθρώπινα αισθήματα και επιδιώξεις και τα αναπαράγουν αυθεντικά, δηλαδή ασυγκίνητα.

Ελεύθερο πουλί

Ελεύθερο πουλί

ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ 

Θα εκτιμούσαμε πολύ αν οι διωκτικές αρχές γίνονταν διακριτικές όταν συλλαμβάνουν οφειλέτες των εκατομμυρίων. Θα ήταν δηλαδή προτιμότερο να τους οδηγούσαν στο Αυτόφωρο χωρίς να βγάζουν ανακοινώσεις. Μιλάμε για εκείνους που χρωστούν στο Δημόσιο τόσα πολλά ώστε θα μπορούσαν (όλοι μαζί) να αποτρέψουν εθνικά δεινά. Το αίτημα της διακριτικότητας έχει βάση: η δημοσιότητα που δίδεται στις συλλήψεις εκνευρίζει λόγω έλλειψης πρωτοτυπίας.

Ο επιχειρηματίας που χρωστά στο κράτος περισσότερα από όσα δηλώνουν οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης, φεύγει από το δικαστήριο σαν ελεύθερο πουλί. Συνεχίζει τη ζωή του και τις απάτες του. Πάει στη δουλειά του κι άμα θέλει κάνει και μια μείωση στους μισθούς. Καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά, με γόνους παλαιών οικογενειών, με κοσμικούς νεόπλουτους, με παράγοντες της περιφέρειας, η πρακτική έχει αρχίσει να γίνεται ενοχλητική. Ο μέσος πολίτης (εκείνος που βλέπει το εισόδημά του να συρρικνώνεται, τις υποχρεώσεις του να διογκώνονται και ταυτόχρονα παλεύει με την ακρίβεια) δεν μπορεί να καταπιεί το γεγονός ότι κυκλοφορεί ελεύθερος κάποιος που χρωστά 19,3 εκατ. ευρώ. Δεν είναι ούτε 1 ούτε 5. Είναι 19,3 και τα χρωστά έμπορος ειδών υγιεινής από το Κιλκίς, ο οποίος έκανε την εθιμοτυπική βόλτα με το περιπολικό απλά και μόνο για να του υπενθυμίσουν πόσα χρωστάει.

Χορεύοντας με το PSI...

Χορεύοντας με το PSI...

 

Πυκνές προδιαγράφονται οι εξελίξεις τις επόμενες μέρες, με αφορμή το PSI (το "κούρεμα" του χρέους), που οι επιπτώσεις του θα επηρεάσουν όχι μόνο τις τραπεζικές ή τις οικονομικές, αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις. Βρισκόμαστε στην αρχή μιας πολυεπίπεδης αντιπαράθεσης, κατά την οποία ακόμη και μνημονιακές δυνάμεις αναζητούν οδό διαφυγής ή άλλοθι "νομιμοποίησης", προκαλώντας τριγμούς ή και κατάρρευση στο πολιτικό σύστημα. Ήδη ο Γ. Καρατζαφέρης ψιθυρίζει ότι απέρχεται από την παρούσα κυβέρνηση και ο Αντ. Σαμαράς δείχνει να ψάχνει για πρόσχημα, ώστε να μην χρεωθεί τα μέτρα που συνοδεύουν το PSI.

Η κυβέρνηση μεταδίδει την εκτίμηση ότι το PSI είναι έτοιμο στις βασικές του κατευθύνσεις. Η πρωτοχρονιάτικη δημόσια κινδυνολογία Παπαδήμου περί του ενδεχόμενου "άτακτης χρεωκοπίας" είχε διπλούς αποδέκτες: όχι μόνο να εκφοβίσει τους Έλληνες πολίτες, αλλά και να πιέσει τους ομολογιούχους να συνομολογήσουν το PSI.

Άρμα Θηβών: το χωριό που άδειασε τα ταμεία του κράτους!

Άρμα Θηβών: το χωριό που άδειασε τα ταμεία του κράτους!

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΙΔΗΣ

Αγρότες "έσπειραν" πλαστά και εικονικά τιμολόγια, κερδίζοντας 10.000.000 ευρώ από παράνομες επιστροφές ΦΠΑ!

Μια κοινότητα 1.070 κατοίκων στη Βοιωτία, το Άρμα Θηβών, επί σειρά ετών είχε μετατραπεί σε.. άρμα φοροκλοπών;

Αγρότες του χωριού, σε συνεννόηση με εμπόρους των Αθηνών, είχαν στήσει φάμπρικα παραγωγής πλαστών εικονικών τιμολογίων, από την οποία αποκόμισαν κέρδη 10 εκατομμυρίων ευρώ!

Σ’ αυτό το ποσό ανέρχονται οι παράνομες επιστροφές ΦΠΑ που επιβεβαίωσε, έπειτα από πολύμηνη έρευνα, το ΣΔΟΕ!

Μισθούς Βουλγαρίας προτείνει ο Παπαδήμος

Με το μπαμπούλα της χρεοκοπίας ισοπεδώνονται οι κατακτήσεις

Μισθούς Βουλγαρίας προτείνει ο Παπαδήμος

Κραδαίνοντας την απειλή της «άτακτης χρεοκοπίας» τον Μάρτιο, ο Λ. Παπαδήμος παρουσίασε στους «κοινωνικούς εταίρους» ένα νέο εργασιακό μοντέλο χωρίς «δεδομένα και αμετακίνητα κεκτημένα». Για να μην υπάρξει περιθώριο παρερμηνειών ο πρωθυπουργός ανέφερε παραδείγματα χωρών όπου τα συνδικάτα συναίνεσαν σε τέτοιες λύσεις, όπως π.χ. η Βουλγαρία.
«Δεν έχουμε την πολυτέλεια για παρατεταμένες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Πρέπει να ολοκληρωθούν πολύ σύντομα», είπε ο -κατά τα άλλα- προσωρινός πρωθυπουργός, δίνοντας την σκυτάλη στον έτοιμο Σύνδεσμο Βιομηχάνων να καλέσει σε άμεση συνάντηση τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις και τη ΓΣΕΕ. Και προχωρώντας πιο πέρα όρισε ακόμα πιο καθαρά το ανελαστικό χρονοδιάγραμμα και έκανε πιο ωμό τον εκβιασμό του με αναφορές σε νομοθετικές παρεμβάσεις στους μισθούς της περιόδου 1985-87, δηλαδή την περίφημη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κ. Σημίτη.

Tα συσσίτια είναι σικ

Tα συσσίτια είναι σικ

Μαριάννα Τζιαντζή

Κάποτε πολλοί αγόραζαν το Αθηνόραμα ή έπαιρναν κάποιο έντυπο της κατηγορίας «free press» για να δουν σε ποιον κινηματογράφο ή ποια ταβέρνα θα πήγαιναν. Σήμερα πολλοί θα έπαιρναν το «Syssitio press» για να δουν ποια ενορία, ποιο κέντρο αστέγων, ποιος δήμος μοιράζει ζεστό φαγητό, τρόφιμα, ρούχα ή φάρμακα. Η εκκλησία, που δεν διαθέτει ούτε ένα τετραγωνικό εκατοστό από την τεράστια ακίνητη περιουσία της για τους φτωχούς, πρωτοστατεί στη διοργάνωση συσσιτίων, συχνά και με τη βοήθεια αλυσίδων σούπερ μάρκετ και μεγάλων συγκροτημάτων του Τύπου.

Λεπτή κόκκινη γραμμή

Λεπτή κόκκινη γραμμή

Tου Νικου Γ. Ξυδακη

Ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος έχει δίκιο όταν προτρέπει τους κοινωνικούς εταίρους «να δώσουμε λίγα προκειμένου να μη χάσουμε τα πολλά». Ως έμπειρος στα δημόσια οικονομικά όμως, και ως πρωθυπουργός κυβέρνησης εθνικής ανάγκης, με στήριξη τριών κομμάτων, γνωρίζει ασφαλώς ότι από τα γνωστά υποζύγια της μισθωτής εργασίας δεν μπορεί να ζητήσει τίποτε πια. Εξαντλήθηκαν. Αντιθέτως, γνωρίζει ότι «τα πολλά» εξακολουθούν να διαφεύγουν από τα δημόσια ταμεία επειδή τα νέμονται κλεπτοκράτες, λαθρέμποροι, οικονομικοί εγκληματίες και διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί.

Στις λίγες εβδομάδες που ηγείται της μεταβατικής κυβερνήσεως, έχουν εμφανιστεί μερικές υποθέσεις τεράστιας σημασίας, τόσο οικονομικής όσο και πολιτικής–συμβολικής. Η καταγγελία των οικονομικών εισαγγελέων για πολιτικές παρεμβάσεις κατά την έρευνα οικονομικών εγκλημάτων• οι βαρύτατες υπόνοιες για ολιγωρία και ανάμειξη πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων στο λαθρεμπόριο καυσίμων• τέλος, οι συνταρακτικές καταγγελίες ανώτατου στελέχους του υπουργείου Ανάπτυξης εναντίον του ΣΔΟΕ, της Ελληνικής Αστυνομίας και Δημοτικών Αστυνομιών για συμμετοχή και συγκάλυψη των κυκλωμάτων παρεμπορίου.

Ξεροκόμματο Παπαδήμου

Ξεροκόμματο Παπαδήμου

ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ

 

Ωραία η φράση του πρωθυπουργού: «Ξεχάστε τα κεκτημένα». Θα μπορούσε κάλλιστα να συμπληρώσει: «Ετοιμαστείτε για τον νέο Μεσαίωνα». Θα μπορούσε επίσης να παραπέμψει τους εργαζόμενους στο θρησκευτικό αίσθημα: τι να τους κάνουν τους μισθούς όταν υπάρχει ο Παράδεισος; Όσοι ψοφήσουν από την πείνα θα απολαύσουν μια ώρα αρχύτερα τη μεταθανάτιο γαλήνη.

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος συνεχίζει την ίδια συνταγή, της τρομοκράτησης των πολιτών για την είσπραξη της επόμενης δόσης. Κάθε φορά η δόση είναι η πιο κρίσιμη από όλες, κάθε φορά η χώρα κινδυνεύει περισσότερο από ποτέ με άτακτη χρεωκοπία, κάθε φορά αιωρείται η απειλή ότι πρέπει να αποδεχτούμε τις προτάσεις «διότι αύριο κινδυνεύουμε να μην έχουμε τίποτα». Αυτό που δεν έχει καταλάβει ο ειδικός των αριθμών και των προϋπολογισμών είναι ότι οι πολλοί δεν έχουν τίποτε. Αυτό το τίποτε επιχειρεί να ανταλλάξει με στόχο την ευημερία των ολίγων και μια ανάπτυξη που αφορά τους επιχειρηματίες που θα την καρπωθούν. Δηλαδή ενόσω η χώρα θα έχει ανάπτυξη, όσο οι επενδυτές θα χαίρονται, οι εργαζόμενοι θα προσαρμόζονται στην από-ανάπτυξη που τους ετοιμάζουν.

Τους Κουλούρηδες μην κλαις

Τους Κουλούρηδες μην κλαις

Polyfimos

Θλίψη και αναβρασμός επικρατεί στις τάξεις της ελληνικής αστυνομίας για την αναστάτωση την οποία προκάλεσαν τη νύχτα του Αϊ Γιαννιού τραμπούκοι αστυφύλακες των Αθηνών.

Γυρίζοντας από τη νυχτερινή του διασκέδαση, ο πρώην υπουργός Κίμωνας Κουλούρης κατουριόταν απίστευτα. Πάτησε λοιπόν το γκάζι για να προλάβει να φτάσει μια ώρα αρχίτερα σπίτι του, μιας και η κατάσταση του ήταν δραματική.

Άδειοι οι δρόμοι, αδύναμη η κύστη, πέρασε με κόκκινο μερικά από τα φανάρια μπας και προλάβει το κακό. Αλλά κάποια κωλόψαρα της Ελληνικής Αστυνομίας του χάλασαν τη βραδιά.