Ο Μίθρας, ο Ωρος, ο Ηρακλής, ο Μεσσίας...

Ο Μίθρας, ο Ωρος, ο Ηρακλής, ο Μεσσίας...

Tου Παντελη Mπουκαλα

Μια Αρτεμις βρεφοκρατούσα στη Βραυρώνα, μια Παναγιά βρεφοκρατούσα στις βυζαντινές εικόνες, μια Ισις βρεφοκρατούσα στην Αίγυπτο. Το πρότυπο κοινό: η ανώνυμη βρεφοκρατούσα μάνα του αναλώσιμου, μαζικού ανθρώπου. Και η ανάγκη κοινή, από χιλιετία σε χιλιετία: Η ανάγκη να πιστεύεις πως υπάρχει μια μέριμνα ουράνια για το ανθρώπινο γένος, μια δύναμη που το κρατάει στην ασφαλή αγκαλιά της και του προσφέρει μαζί με το γάλα κάποια ελπίδα ότι δεν είναι «μηδέν και τίποτα το γένος των ανθρώπων, όπως ορίζει ένα απεγνωσμένο αρχαιοελληνικό επιτύμβιο, ότι δεν αληθεύει ο Εκκλησιαστής με το απελπιστικό «ματαιότης ματαιοτήτων». Κατά τις ανάγκες τους έπλασαν τις θεότητές τους οι άνθρωποι. Και κατά την εικόνα του προσώπου τους, όπως το είπε ο Ξενοφάνης τον 6ο αι. π.Χ. Κι αφού τις πλάσουν, πολεμούν για να επιβάλουν τη μονοκρατορία τους. Αλλά και για να διατηρήσουν την «αποκλειστικότητα χρήσεως» των θεών τους, που τους πολιτογραφούν με τη δική τους εθνικότητα. Οι θρησκείες όμως, όσες έχουν τη δύναμη να γίνουν οικουμενικές, έχουν το γνώρισμα να αλληλολεηλατούνται, να χτίζεται η καθεμιά πάνω στα ερείπια των προηγούμενων, αποσπώντας από τη στάχτη τους ό,τι πρόσφορο. Οι ιδέες και οι εσχατολογικές ουτοπίες οικοδομούνται όπως τα ιδρύματα της λατρείας: με πρώτη ύλη τα θρύψαλα των προηγούμενων ναών, κίονες, θραύσματα αγαλμάτων, σακατεμένα ψηφιδωτά...

Μια Ευχή για τα Χριστούγεννα

Μια Ευχή για τα Χριστούγεννα 

 

 Μην παρασυρθούμε... μην μείνουμε στο περίβλημα... στην επιφάνεια. Τη φλόγα που καίει στο εσωτερικό να δούμε. Σ’ αυτό που αγαπήσαμε να επιμείνουμε... στην ωραία μας πατρίδα... στους ωραίους μας ανθρώπους. «Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!». Τον θυμάστε τον Έρνεστ Χεμινγουαίη... αυτός το είπε... .σε μια δραματική ανταπόκρισή του, ως ανταποκριτής τότε στη Σμύρνη...

Του Σπύρου Τζόκα

«Μια φωτογραφία μου παλιά κοιτάς... δεν της μοιάζω πια... γι’ αυτό δεν μ’ αγαπάς... » σιγομουρμουρίζει στο ραδιόφωνο η Χαρούλα... προπαραμονή Χριστουγέννων... σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα... με λαμπιόνια και στολίσματα. Με χαρούμενες φωνές παιδιών που περιμένουν τα δώρα τους. Αταίριαστο τραγούδι... αταίριαστο παιχνίδι. Ποιος παραγωγός το σκέφτηκε τέτοιες μέρες; Μέρες αγάπης. Ίσως κάποιος συνταξιούχος απελπισμένος... από τις πολλές περικοπές της σύνταξής του.

«Δεν της μοιάζω πια... γι’ αυτό δεν μ’ αγαπάς...». Έτσι και αλλιώς αυτό συμβαίνει, όταν δεν συμβιβαζόμαστε με τον χρόνο... μια βαθιά απώθηση για τη φθορά του σώματος... για την απώλεια της νεότητας. Η απώθηση αυτή... ή διαφορετικά... η άρνηση της ανθρώπινης κατάστασης, προκαλεί δυσφορία, πόνο και φόβο. Κάποιες φορές δεν είναι απλός φόβος... είναι αηδία... ακόμα χειρότερο και από τον τρόμο.

Χρόνια πολλά

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
 

 

Το picasonidis.blogspot.com εύχεται σε όλους σας 

Χρόνια πολλά υγεία και ευτυχία.

Αν το «I'ts a Wonderful Life» του Φρανκ Κάπρα είναι η απόλυτη Χριστουγεννιάτικη ταινία, το «Α Charlie Brown Christmas» είναι το ιδανικό αντίδοτο στη μελαγχολία των γιορτών. Γιατί τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο...merry!

Δεν γίνονται Χριστούγεννα χωρίς τον Τσάρλι Μπράουν!

 

Σάραντα πέντε χρόνια μετά, το «A Charlie Brown Christmas» μοιάζει με αυτό ακριβώς που ψάχνει σε όλη τη διάρκεια του ο Τσάρλι Μπράουν: με το πραγματικό νόημα των γιορτών.»

Γράφει ο Μανώλης Κρανάκης

«Τσάρλι Μπράουν είσαι ο μόνος άνθρωπος που ξέρω που μπορεί να πάρει μια υπέροχη εποχή όπως τα Χριστούγεννα και να να τα μετατρέψει σε ένα πρόβλημα. Ισως η Λούσι έχει δίκιο: απ' όλους τους Τσάρλι Μπράουν του πλανήτη, εσύ είσαι ο πιο Τσάρλι Μπράουν».

Κακά Χριστούγεννα από τον Τέρι Γκίλιαμ!

O Αγιος Βασίλης έρχεται και είναι πολύ τσαντισμένος στην Χριστουγεννιάτικη κάρτα που σχεδίασε για φίλους και θαυμαστές ο Τέρι Γκίλιαμ. Αλλά η σχέση του με τις γιορτές δεν ήταν ποτέ πολύ καλή όπως θα ανακαλύψετε παρακάτω.

Ξεχάστε τα ξωτικά και τα ελαφάκια, στον κόσμο του Τέρι Γκίλιαμ ο Αη Βασίλης σπέρνει τον τρόμο κραδαίνοντας τσεκούρι και φορώντας κονκάρδα «say no to life». Μπορεί το οραμά του για τις γιορτές να μοιάζει μάλλον σκοτεινό, αλλά τουλάχιστον παραμένει σταθερά κυνικό στη διάρκεια των χρόνων.

Αν χρειάζεστε αποδείξεις, δέιτε απλά το βίντεο που ακολουθεί. Κομμάτι της πρώτης ταινίας του κινουμένων σχεδίων «Storytime», γυρισμένης το 1968, χρησιμοποιεί μια σειρά από κλασσικές Χριστουγεννιάτικες κάρτες και τις «ζωντανεύει» με τον πιο απρόσμενο και σουρεαλιστικό τρόπο.

Οι δικές του γιορτές είναι γεμάτες φονικές χιονοστιβάδες, αγιοβασίληδες που κλέβουν τα δώρα από τα παιδάκια και ταράνδους που τρέχουν κυνηγημένοι για να γλιτώσουν από τις σφαίρες των κυνηγών.

Απολαύστε!

http://flix.gr/news/kaka-xristoygenna-apo-ton-teri-gkiliam.html

Καλά Χριστούγεννα κ. Τσίπρα!

 

Καλά Χριστούγεννα κ. Τσίπρα!

του Άρη Δαβαράκη 
 

Το παιχνίδι αρχίζει και χοντραίνει πια πάρα πολύ και αυτό (ευτυχώς) οδηγεί κάποιους στα άκρα της αγωνίας και αυτo-αποκαλύπτονται. Πρώτοι και καλύτεροι βέβαια οι πολιτικοί, αλλά το ζήτημα δεν είναι αυτοί. Μαζί τους σέρνουνε πλήθος μεγάλο οι απελπισμένοι, των δύο μεγάλων κομμάτων κυρίως, που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι έχει ο καιρός γυρίσματα, πως ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει και, κυρίως, ότι ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Ο «πρώτος χρόνος» (της παροιμίας) δεν είναι ρεαλιστικός, μπορεί να σημαίνει μια δεκαετία, μια εικοσαετία –ακόμα και μια ολόκληρη τριακονταετία (όπως συνέβη στην δική μας περίπτωση). Ο χρόνος όμως αυτός έληξε και τώρα τα πράγματα αλλάζουν. Ούτε ΠΑΣΟΚ υπάρχει πια, ούτε Ν.Δ. Ό,τι έχει απομείνει από αυτούς κρατιέται στη ζωή με τα χίλια ζόρια, σαν τον Αντρέα στο Χέρφηλντ: Ψεύτικη καρδιά, μηχάνημα δηλαδή, εμπα-εβγα για αιμοκάθαρση νεφρών, συνεχείς μεταγγίσεις και πολλά παυσίπονα για να βοηθηθεί το κόμμα στους μεγάλους πόνους –μέχρι να βγει η ψυχή του να ησυχάσουμε.

Απόφαση σκάνδαλο για το Μακεδονία Παλλάς

Τα παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων του Μακεδονία Παλλάς συνεχίζονται από την εργοδοσία και τη διοίκηση του ΙΚΑ. Να θυμίσουμε ότι τα προβλήματα για το ξενοδοχείο ξεκίνησαν το Νοέμβριο, όταν, μετά τη λήξη του μισθώματος, υπήρξαν σοβαρές διαφωνίες ανάμεσα στην επιχείρηση και το ΙΚΑ για το ύψος του ενοικίου.

Το ΙΚΑ προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για την επιλογή νέου μισθωτή, ενώ ο όμιλος Δασκαλαντωνάκη που κατέχει το ξενοδοχείο, απέστειλε επιστολή προς τους 120 εργαζομένους στην επιχείρηση, με την οποία τους γνωστοποιούσε την διακοπή της λειτουργίας του ξενοδοχείου στις 27 Δεκεμβρίου και «τη λήξη της συνεργασίας τους».

Ιδού το ερώτημα για την αριστερά

Ιδού το ερώτημα για την αριστερά

Χρήστου Δημήτρης

“Αν δεν ασχοληθούμε με την ανάπτυξη, δεν πρόκειται να δούμε φως” δήλωσε με σοβαρό ηγετικό ύφος, όπως απαιτούν οι περιστάσεις, από έναν υποψήφιο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ο φέρελπις υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος και προσέθεσε πως η χώρα καταρρέει και με την εθνοσωτήρια κυβέρνηση Παπαδήμου. Στα περί ανάπτυξης είχαν προηγηθεί και άλλοι δελφίνοι. Ο κ. Χρυσοχοΐδης, που ανακάλυψε την καταστροφική επίδραση των πολιτικών λιτότητας και του Μνημονίου στην οικονομία και την κοινωνία, και λίγο πριν ο κ. Σκανδαλίδης, που με καθυστέρηση 30 χρόνων θυμήθηκε ότι ο αγροτικός τομέας μπορεί να μεγαλουργήσει και να φέρει πλούτο στη χώρα. Να βουτήξεις έναν βούρδουλα και να τους πάρεις στο κυνήγι όλους αυτούς τους τύπους;

Για μία από τις πολλές συντάξεις του!

Για μία από τις πολλές συντάξεις του!

 

Ψάχνοντας διάφορα στο Διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια ερώτηση του Γιάννη Βαρουφάκη προς τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συγκεκριμένα: “Αν ο κ. Παπαδήμος πραγματικά πιστεύει ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να δράσουμε με γενναιότητα, αποδεσμευόμενοι από τα κεκτημένα μας, τον καλώ να δώσει το παράδειγμα. Πώς; Παραιτούμενος από τη θέση του καθηγητή που κατέχει στο Τμήμα μου, σε κατάσταση αναστολής για πάνω από δέκα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προσλάβουμε έναν νέο επιστήμονα για να διδάσκει τους φοιτητές μας. Μπορεί να χάσει ένα ευτελές μέρος της σύνταξής του, όμως με αυτή την κίνηση θα καθιστούσε πειστικότερες τις προτροπές του προς τους υπόλοιπους.”

Επειδή το θέμα ήταν σοβαρό, τηλεφώνησα στον κ. Βαρουφάκη για να διασταυρώσω την ακρίβεια της πληροφορίας που είχα εντοπίσει. Μου την επιβεβαίωσε και με πληροφόρησε πως τελικά ο κ. Παπαδήμος συνταξιοδοτήθηκε εφέτος, κρατώντας τη θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κενή για 13 ολόκληρα χρόνια, ώστε να εξασφαλίσει τη σύνταξη, μία από τις πολλές συντάξεις που θα έχει όταν με το καλό αποσυρθεί. Είχαν δίκιο τελικά αυτοί που κατοικούσαν στα χώματα που πατάμε πριν 2.500 χρόνια, όταν έλεγαν πως χωρίς την ανδρεία (με την έννοια της γενναιότητας) καμία άλλη αρετή δεν μπορεί να κατακτηθεί από τον άνθρωπο.

Δ.Χ.

 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=659977

O Μπουτάρης δεν φοβάται τις ρήξεις

Ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης δεν φοβάται να τα βάλει με τους υπαλλήλους, τους φίλους, το ΠαΣοΚ, τους «μακεδονομάχους» και την (ελλιπή) θέρμανση του γραφείου του

O Μπουτάρης δεν φοβάται τις ρήξεις

 

Δημήτρης Θεοδωρόπουλος 

Το γραφείο είναι τεράστιο, θα μπορούσε άνετα να παιχτεί ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου εδώ μέσα, θα χρειαζόταν απλώς να μετακινηθούν δύο σκαλιστά τραπέζια και ορισμένες μεγαλοπρεπείς καρέκλες. Είναι βαριά διακοσμημένο, επιβλητικό, ψυχρό, τα χαλιά είναι μαλακά, μοιάζουν ακριβά, οι πίνακες το ίδιο. Είναι και «λίγο φαραωνικό», όπως παραδέχεται ο νέος κάτοχός του. Είναι μεσημέρι, δεν έχει ιδιαίτερο κρύο στη Θεσσαλονίκη, αλλά το γραφείο του δημάρχου Θεσσαλονίκης είναι παγωμένο. Κάποια απεργία των δημοτικών υπαλλήλων είναι σε εξέλιξη και «δεν ήρθε κανείς να ανοίξει τον διακόπτη της θέρμανσης το πρωί. Συμβαίνει συχνά» γελάει με την κατάσταση ο Γιάννης Μπουτάρης την ώρα που ανάβει (άλλο) ένα τσιγάρο. «Ενοχλεί; Και να ενοχλούσα, πάλι θα κάπνιζα» γελάει και πάλι, κοιτάζοντας το κατασκευασμένο από τον προκάτοχό του γραφείο. «Είναι τεράστιο, μεγαλοπρεπές με την κακή έννοια. Και επίσης πρέπει να θυμηθώ να αγοράσω ένα αερόθερμο». Ενα αερόθερμο σε ένα φαραωνικό, μεγαλοπρεπές και ακριβό γραφείο-γήπεδο ποδοσφαίρου; Η εποχή δεν θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα από αυτή την ανορθόγραφη, ανορθόδοξη, περίεργη εικόνα. Αλλά ο Γιάννης Μπουτάρης   δεν ενοχλείται από τον προφανή σουρεαλισμό. Εναν χρόνο και κάτι ημέρες από την εκλογή του στη δημαρχία της Θεσσαλονίκης, έχει να ασχοληθεί με σημαντικότερα θέματα.
Πώς είναι η εμπειρία της δημαρχίας; Εχει περάσει ένας χρόνος από την εκλογή σας, είναι τα πράγματα όπως τα περιμένατε; «Τα πράγματα είναι χειρότερα απ’ ό,τι τα φανταζόμουν. Είχα στο μυαλό μου ότι θα συναντούσα ένα κατεστημένο σε επίπεδο διοίκησης και στελεχών, ένα κατεστημένο που θα αντιδρούσε σε οποιαδήποτε αλλαγή. Γι’ αυτό αρχικά δεν κάναμε αλλαγές σε τέτοιο επίπεδο. Αλλά αυτό που συναντώ είναι οργισμένη αντίδραση σε κάθε πιθανότητα να θιγούν παγιωμένες καταστάσεις. Και μιλάμε για αξιοκρατικές και λογικές αλλαγές».

Η λάθος προσέγγιση έφερε... μη αποτέλεσμα

 

Η λάθος προσέγγιση έφερε... μη αποτέλεσμα

Μιχάλης Ίγνατίου

Υστερα από πολλές προσπάθειες του Ελληνικού Λόμπι έγινε την περασμένη Δευτέρα δυνατή η συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών της Κύπρου με την Αμερικανίδα ομόλογό της, Χίλαρι Κλίντον. Δυστυχώς, η κ. Μαρκουλλή επεδίωξε να έχει προσωπικά πολιτικά οφέλη από την επίσκεψή της στην αμερικανική πρωτεύουσα, καθώς για κάποιον περίεργο λόγο πιστεύει ότι θα είναι η επόμενη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι συγκεκριμένος «λομπίστας» ζήτησε συνάντηση της υπουργού και με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζόζεφ Μπάιντεν ακριβώς με αυτήν την αστεία δικαιολογία, ότι, δηλαδή, το 2013 η υπουργός Εξωτερικών θα μετακομίσει στο Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας...

Οι σατανάδες των Χριστουγέννων

Οι σατανάδες των Χριστουγέννων 

polyfimos

Προφυλακιστέος κρίθηκε ο πατέρας Εφραίμ για το υποτιθέμενο σκάνδαλο με τις λίμνες, τα χωράφια, το μαύρο χρήμα, τη φοροδιαφυγή και τη συστηματική παραβίαση της σαρακοστιανής νηστείας.

Μετά το χτύπημα με τη διδασκαλία των θρησκευτικών, το θρήσκευμα στις ταυτότητες και την παρ’ ολίγο φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ήρθε τώρα, παραμονές Χριστουγέννων, η απόφαση της φυλάκισης του εν Χριστώ αδερφού.

Απορημένη η ελληνική αστυνομία για το ποιος προβλέπεται να περνά χειροπέδες σε παπά, κατέληξε στην αναζήτηση του αλμπίνου - τιμωρού του Κώδικα Ντα Βίντσι, ως τον καταλληλότερο για την αποστολή αυτή.

Η Αλέκα και ο Σατανάς

Η Αλέκα και ο Σατανάς 

Καρτερός Θανάσης

Πρώτα η πρόταση για μέτωπο των δυνάμεων που αντιτάσσονται στη σημερινή πολιτική της εξαθλίωσης χαρακτηρίστηκε από την Αλέκα Παπαρήγα ναρκωτικό. Ύστερα πήρε κατά κάποιον τρόπο προαγωγή και αναβαθμίστηκε σε μπλόφα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ναρκωτικό ή μπλόφα, το πολιτικό συμπέρασμα για τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ είναι ένα: ύπαγε οπίσω μου Σατανά.

Πάντως -ανάγκα και γενικοί γραμματείς πείθονται- η κυρία Παπαρήγα ξεπέρασε τον φράχτη των χαρακτηρισμών για τον ΣΥΡΙΖΑ και στάθηκε λιγάκι επί της ουσίας στο σχετικό ζήτημα. Για να εξηγήσει ότι δεν στέκει σε καμιά περίπτωση η προοπτική ενός μετώπου, επειδή ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς υπάρχουν σοβαρές διαφορές. Όπως διαφορές υπάρχουν και ανάμεσα σε όσους τάσσονται υπέρ της συνεργασίας, της ενότητας -όπως θέλετε πείτε το.

Τα πιο μαύρα Χριστούγεννα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Εξήντα και πλέον χρόνια τώρα, από το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου και του Εμφύλιου Πολέμου, η Ελλάδα και ο λαός μας δεν έχουν ξαναζήσει τόσο θλιβερά Χριστούγεννα. Οχι, η χώρα δεν έχει ακόμη καταβαραθρωθεί τόσο ώστε να μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι είναι φτωχότερη από όσο πριν από δεκαπέντε, είκοσι, πόσω μάλλον τριάντα ή σαράντα χρόνια. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανοησία. Οι Ελληνες όμως έχουν βυθιστεί σε πρωτοφανή απόγνωση σήμερα τόσο εξαιτίας της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους όσο και λόγω της παντελούς έλλειψης προοπτικής και ελπίδων βελτίωσης της κατάστασης.

Φτιάχνουν νόμο για να μην μπουν φυλακή τα «λευκά κολάρα»

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Με το επιχείρημα της αποσυμφόρησης των φυλακών, για μία ακόμη φορά (αλλά με τον πιο κραυγαλέο τρόπο) το υπουργείο Δικαισύνης ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή νόμο («περί δίκαιης δίκης») που μετατρέπει κακουργήματα σε πλημμελήματα. Ενώ το επιχείρημα είναι η ανάγκη να βγουν άνθρωποι από τις φυλακές, ο νόμος πρακτικά αφορά επώνυμους κατηγορούμενους οι οποίοι δεν είναι στις φυλακές, αλλά αντιμετωπίζουν μεγάλες ποινές.

Συγκεκριμένα, ο Μιλτιάδης Παπαιωάννου θα φέρει προς ψήφιση νόμο που για:

-την δωροδοκία, πλαστογραφία παθητικής και ενεργητικής δωροδοκίας, δωροδοκία δικαστή, εγκλήματα κατά της ασφάλειας τηλεφωνικών επικοινωνιών η πράξη θεωρείται κακούργημα αν το ποσό υπερβαίνει τις 300.000 ευρώ από 150.000 που είναι σήμερα. Κάτω από 300.000 ευρώ μετατρέπεται σε πλημμέλημα.

-για τα εγκλήματα κατά του Δημοσίου η πράξη θα είναι κακούργημα πάνω από 500.000 ευρώ ζημίας. Μέχρι σήμερα για πάνω από 150.000 η πράξη ήταν κακούργημα.

-την πλαστογραφιά, απάτη, απιστία, υπεξαίρεση, θα είναι κακούργημα μόνο αν το ποσό είναι πάνω από 60.000 ευρώ. Σήμερα το ποσό είναι 15.000 ευρώ.

H Eλβετία παραμένει «ασφαλής» για τους Ελληνες φοροφυγάδες!

H Eλβετία παραμένει «ασφαλής» για τους Ελληνες φοροφυγάδες!

ZEZA ZHKOY

Η Ελβετία επιδιώκει να δείξει ότι σηκώνει τις βαριές βελούδινες κουρτίνες που κρύβουν τα μυστικά αιώνων των τραπεζών της, που είναι οχυρωμένες πίσω από το «σιδηρούν» τραπεζικό απόρρητο. Ομως, ξαναρωτήστε τους Ελληνες που διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Από τους πλέον πιστούς πελάτες των ελβετικών τραπεζών με λογαριασμούς που προστατεύονται από το περιβόητο απόρρητο -των μυστικών αριθμημένων εννοείται- που σπάει μόνο σε πολύ αυστηρά πλαίσια. Η πλειονότητα των λογαριασμών των λοιπών Ευρωπαίων είναι μικρομεσαίοι, δηλαδή ονομαστικοί, άρα περιορισμένης εμπιστευτικότητας στην ουσία. Bέβαια, η Eλβετία είναι ούτως ή άλλως γεμάτη Eλληνες... Πάντως, σήμερα ακμάζουν και άλλοι φορολογικοί παράδεισοι όχι μόνον για τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά κυρίως για εταιρείες χαρτοφυλακίου που προστατεύουν τα πανάκριβα ακίνητα από την επιδρομή των φορολογικών αρχών.

Χαλύβδινοι Όμορφοι Άνθρωποι

 

Χαλύβδινοι Όμορφοι Άνθρωποι 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Από το Σάββατο…σήμερα Τετάρτη.Δεν ήθελα να γράψω κάτι επικολυρικό. Ή ήθελα; Δεν ξέρω. Κι έτσι καθυστέρησε …μέσα μου.

Αποθηκεύω τις φωτογραφίες του νου μου άναρχα. Δεν φοβάμαι την …υγρασία, το …φως ή το …σκοτάδι μπας και μου τις …βατέψουν. Αντίθετα τις αφήνω …έκθετες σε όλους τους κίνδυνους, έτσι να μπλέκονται, να μπερδεύονται με χρώματα και αρώματα, να υπόκεινται σε φιλικές επιθέσεις και σε εχθρικές συναναστροφές.

Κι από το Σάββατο κρατώ μια ακόμα στα χέρια μου. Κόκκινος ουρανός, με αυτό το κόκκινο που ντύνεται ο αττικός ουρανός το απόγευμα που φοράει τις …νυχτερινές πυζάμες του, τα φώτα από τις γύρω φάμπρικες να του κλείνουν αυθάδικα το μάτι, ζωγραφιές από χέρια παιδιών, πανό που ο Τσε χαμογελάει αγέραστος- τόσο τυχερός!- μια τεραστία σκοτεινή αποθήκη με τόνους σιδερόβεργες που φωτίζεται από μια μικρή παλλαϊκή χριστουγεννιάτικη γιρλάντα δεμένη στις σκαλωσιές και …πρόσωπα. Όμορφα Πρόσωπα. Οι Χαλύβδινοι μας Άνθρωποι.

Το ΄πε κι αυτό

Το ΄πε κι αυτό

Polyfimos

Χρόνια τριγυρνούσε η ίδια ιδέα στα μυαλά των βουλευτών και υπουργών των τελευταίων 40 ετών. Πώς διάολο θα συνεχίσουμε να παραμυθιάζουμε τον κόσμο για τα κέρατα μας τα τράγια που έχουμε χτίσει, αγοράσει, ξοδέψει;

Κληρονομιά της μαμάς και του μπαμπά. Μου τα γράψανε ελληνικέ λαέ, δεν φταίω εγώ που ο πατερούλης μου και ο δικός του ο πατερούλης αγόραζε κοψοχρονιά τα μεταπολεμικά οικοπεδάκια. 

Τους έσκιζα όλους στη δουλειά που έκανα πριν πολιτευτώ, λένε κάποιοι. Τι να κλάσουν οι δικηγορίσκοι, μηχανικοί, γιατροί και καθηγητές μπροστά στην αφεντιά σου καμάρι του κόμματος;

  «Πώς θα ζητήσουν θυσίες αυτοί οι άνθρωποι;», διερωτάται η Bild

Γερμανική επίθεση στους Έλληνες πολιτικούς για τα «πόθεν έσχες»

Θεόφιλος Δουμάνης

Τα πολυσέλιδα «πόθεν έσχες» των περισσότερων ελλήνων πολιτικών και τα παχυλά εισοδήματα τους εξέπληξαν τη γερμανική εφημερίδα Bild που γράφει «Οι Έλληνες φίλοι μας καταφέρνουν κάθε φορά με κάτι νέο να μας αφήνουν άναυδους», σημειώνοντας ότι ενώ οι Έλληνες πολίτες επιβαρύνονται – και δικαίως – με σκληρά μέτρα λιτότητας, οι πολιτικοί κάθονται πάνω σε περιουσίες εκατομμυρίων. Απορεί η γερμανική εφημερίδα «πώς θα ζητήσουν αυτοί οι άνθρωποι που έχουν εκατομμύρια κρυμμένα σε ελβετικές τράπεζες θυσίες από τους πολίτες, που χρειάζονται σε στιγμές κρίσης ηθικά πρότυπα.  Για να συμπεράνει ότι στην Ελλάδα αυτή η γραμμή ακούει στο όνομα: Ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Γιάννης Μανουσάκης «Στην Ελλάδα οι καλοί παίκτες είναι σε λάθος θέση ή στον πάγκο»

Γιάννης Μανουσάκης «Στην Ελλάδα οι καλοί παίκτες είναι σε λάθος θέση ή στον πάγκο»

EIKONOΓPAΦHΣH: Τιτινα Χαλματζη

Tης Αννας Γριμανη

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Eίναι η συλλογική αλληλεγγύη που αναδύεται από το συναίσθημα όλων αυτών που πράξαμε στο παρελθόν, αλλά και από τη σύγχρονη επιθυμία μας να προβούμε σε νέες πράξεις.

Πώς φτάνει σε εσάς η κρίση της Ελλάδας;

Σαν ένα ψυχικό βάρος που πιέζει βάναυσα το στήθος μου, για να το ξεσκίσει και να τιναχτεί στον αέρα.

Ποιος φταίει;

Ο νεοελληνισμός που πάσχει από τις θυσίες τις οποίες απαιτεί η αποκήρυξη του ατομικού συμφέροντος εν ονόματι του συλλογικού. Η Ελλάδα έχει ήδη αρκετούς αγίους, σοφούς και ήρωες. Οχι ότι δεν χρειάζονται νέοι, αλλά, τέλος πάντων, οι υπάρχοντες φτάνουν για να στηθεί μια ισχυρή ομάδα… Αρκεί να κατανοήσουμε ότι χρειάζεται και συλλογικό παίξιμο. Σήμερα, έχουμε ανάγκη από ένα ομαδικό πνεύμα παρά από μεγάλες ιδέες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι ήδη γνωστές και χιλιοδιατυπωμένες.

Πώς φαντάζεστε τον Ελληνα της μετά την κρίση εποχής;